Arda
@akkirpani
For the moment all discipline seems painful rather than pleasant, but later it yields the peaceful fruit of righteousness to those who have been trained by it.
Kurumsal İletişim
Koç Üniversitesi
Eskişehir
160 okur puanı
Nisan 2023 tarihinde katıldı
İslam - Platon ve Hristiyanlık - Aristoteles EtkilenmesiAlıntı
MürekkepKokuluKız Buradaki temel mantık esasen günümüz felsefesinin bakış açısı ile Ortaçağ felsefesinin bakış açısı arasındaki fark yüzünden değişiyor. Ortaçağ felsefesinde dini inançları felsefe ile bütünleştirme yaklaşımı (Farabî ve Thomas d'Aquino gibi) hakimken bizim çağımızda bu ikisini birbirinden ayrık kategoriler olarak ele almanın daha makul olduğu görüşü hakim. Farabî'nin yaklaşımı da birleştirici olduğu için Platon felsefesini ve İslam dinini harmanlayarak insanları mutlu olmaya yöneltecek şeriata dayalı felsefi ve idari bir yapı kuruyor. Şu anki görüşünüze ben de katılıyorum ama o zamanın şartları daha çok birleştirici bir bakış açısına sahip. "Felsefi olarak mantıklı bulunan şeyler, inançla kutsallık kazanmış kavramlardan neden ayrı olsun ki?" bakış açısıyla dini felsefeye ve felsefeyi dine harmanlama girişimleri mevcut.
... Öte yandan Hristiyan dünyası Ortaçağ boyunca Platon'un Devlet ve Yasalar'ından habersiz kalmış ve bu iki eser ta Rönesans'a kadar Latinceye çevrilmemiştir. Buna karşılık Aristoteles'in Politika'sı XIII. yüzyılda Latinceye çevrilmiş ve bir nesilde en az yedi şerhin yazıldığını görmüştür.
... Hristiyan Latin dünyası sadece Aristoteles'in Politika'sını değil, İslam siyaset felsefesi için neredeyse görünmez olan bir başka geleneği, başta Cicero olmak üzere, Romalı Pagan siyaset filozoflarını tanıma şansını da elde etmiştir. Bu ise onlara Roma siyaset geleneğinin ayırt edici bir özelliği olan doğal hukuk konusunu tanıma fırsatını vermiştir.
O halde İslam ve Hristiyan dünyasında siyaset felsefesinin iki ayrı biçim kazanmasının nedeni sadece veya esasen bazı eserlerin tanınması veya tanınmaması gibi rastlantısal bir neden midir? Mehdi (ve Lerner) Platon ve Aristoteles'in eserlerine dair bu özel, tarihsel, rastlantısal faktörün varlığını kabul eder, ancak ona göre asıl neden kısaca şudur: Platon'un İslam'a ve İslam dünyasına, Aristoteles'in ise Hristiyanlığa ve Hristiyan dünyasına daha uygun düşmesidir.
Felsefi tercih dini yakinliktan bağımsızdır.Aristoteles’i reddetmedi. Farabi Aristoteles’i mantık ve bilimsel yöntem açısından benimsemişti. Eğer seçim dini yakınlığa dayansaydı, Aristoteles’in mantıksal eserlerini de reddetmesi gerekirdi oysa mantığı geliştirmek için kullanmıştır.
Önceki 2 yanıtı göster
1 yanıtı göster
İslam - Platon ve Hristiyanlık - Aristoteles EtkilenmesiAlıntı
... Öte yandan Hristiyan dünyası Ortaçağ boyunca Platon'un Devlet ve Yasalar'ından habersiz kalmış ve bu iki eser ta Rönesans'a kadar Latinceye çevrilmemiştir. Buna karşılık Aristoteles'in Politika'sı XIII. yüzyılda Latinceye çevrilmiş ve bir nesilde en az yedi şerhin yazıldığını görmüştür.
... Hristiyan Latin dünyası sadece Aristoteles'in Politika'sını değil, İslam siyaset felsefesi için neredeyse görünmez olan bir başka geleneği, başta Cicero olmak üzere, Romalı Pagan siyaset filozoflarını tanıma şansını da elde etmiştir. Bu ise onlara Roma siyaset geleneğinin ayırt edici bir özelliği olan doğal hukuk konusunu tanıma fırsatını vermiştir.
O halde İslam ve Hristiyan dünyasında siyaset felsefesinin iki ayrı biçim kazanmasının nedeni sadece veya esasen bazı eserlerin tanınması veya tanınmaması gibi rastlantısal bir neden midir? Mehdi (ve Lerner) Platon ve Aristoteles'in eserlerine dair bu özel, tarihsel, rastlantısal faktörün varlığını kabul eder, ancak ona göre asıl neden kısaca şudur: Platon'un İslam'a ve İslam dünyasına, Aristoteles'in ise Hristiyanlığa ve Hristiyan dünyasına daha uygun düşmesidir.
Felsefi tercih dini yakinliktan bağımsızdır.Aristoteles’i reddetmedi. Farabi Aristoteles’i mantık ve bilimsel yöntem açısından benimsemişti. Eğer seçim dini yakınlığa dayansaydı, Aristoteles’in mantıksal eserlerini de reddetmesi gerekirdi oysa mantığı geliştirmek için kullanmıştır.
Felsefi tercih dini yakınlıktan bağımsızdır demek ne kadar doğru olur bilmiyorum, zira hedonist bir kişinin ne kadar İslam'ı benimseyebileceği gibi enteresan durumlar ortaya çıkar böyle bir durumda. Farabi'nin Aristoteles'i benimsemesi de pek doğru değil, zira Farabî döneminde Aristoteles'e addedilen bazı kaynakların günümüzde yine Platon'a ait olduğunu biliyoruz. Hatta muhtemelen bu nedenden ötürü kendisinin "Platon ve Aristoteles aynı şeyden bahsediyor" temalı bir yazısının yarıda kaldığını da biliyoruz. Tabii ki günün sonunda mantıklı olan mantıklıdır ve kullanılabilir, ama Aristoteles'in Politika'sı Hristiyanlık gibi kutsal metinlerinde yönetime pek değinmeyen bir dine daha uygun ve demokrasiye daha yakın yollar öneren bir kaynak. Farabî'nin yaptığı şey reddedişten ziyade bir tercih ve yakınsama durumu bu noktada. Günün sonunda Politika'dan ziyade Devlet ve Yasalar'a daha çok yakın olduğu da kuşku götürmez bir gerçek.
3 yanıtı göster