AlaGeyiK
@ala_geyik17
Maşallah bu geyike
30 okur puanı
Mart 2025 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Bilgi Ekonomilerinde Ar-ge İnovasyon ve Patent - Kitap İncelemesi
Esenlikler...
Ekonomiden çok anlayan biri olmadığımı baştan söyleyeyim; bu yüzden Bilgi Ekonomilerinde Ar-Ge, İnovasyon ve Patent kitabını daha çok genel okuyucu gözünden değerlendirdim.
Kitap, bilgi ekonomisi, Ar-Ge, inovasyon ve patent gibi kavramları anlatmayı amaçlıyor ve aslında konu oldukça önemli. Ancak benim gibi ekonomi altyapısı çok güçlü olmayan biri için yer yer ağır geldi. Bazı kavramlar yeterince basitleştirilmeden anlatılmış gibi hissettirdi. Özellikle teknik terimlerin yoğunluğu, konuyu takip etmeyi zorlaştırabiliyor.
Buna rağmen kitabın tamamen anlaşılmaz olduğunu söyleyemem. Temel fikir şu: Günümüz ekonomisinde bilgi, üretimden bile daha değerli hale gelmiş durumda ve ülkeler bu yüzden Ar-Ge’ye yatırım yapıyor, inovasyonu destekliyor ve patentlerle bu bilgiyi korumaya çalışıyor. Bu ana çerçeveyi anlamak mümkün.
Olumlu taraflarından biri, konunun günümüz dünyasıyla doğrudan bağlantılı olması. Teknoloji, şirketler ve ülkeler arası rekabet gibi konulara değinmesi kitabı önemli kılıyor. Ama anlatım biraz daha sade ve örneklerle desteklenmiş olsaydı, benim gibi okuyucular için çok daha anlaşılır olurdu.
Bu yüzden kitaba 10 üzerinden 5 veririm. Ekonomi bilgisi olanlar için daha faydalı olabilir ama benim gibi bu alana çok hâkim olmayan biri için biraz zorlayıcı bir okuma deneyimi sundu.
Reklam
Altın Işık - Kitap İncelemesi
Esenlikler...
Altın Işık, Ziya Gökalp tarafından yazılmış, Türk kültürünü ve milli değerleri çocuklara aktarmayı amaçlayan önemli bir eserdir. Kitapta yer alan milliyetçi unsurlar, çocuklara
Satranç - Kitap İncelemesi
Esenlikler...
Satranç bana her zaman az yapraklı bir kitabın nasıl bu kadar ağır bir duygu taşıyabilecek kadar derin olmasını düşündürür. Stefan Zweig bu hikâyede satrancı anlatmaktan çok, insan zihninin ne kadar kırılgan olduğunu gösterir. Hikâyeyi okurken aslında bir oyun izliyormuş gibi değil de, yavaş yavaş gerilen bir zihnin içine giriyormuş gibi hissettim.
Kitaptaki en etkileyici şey bana göre şu: satranç burada bir zekâ oyunu olmaktan çıkıp neredeyse bir takıntıya dönüşür. Özellikle Dr. B karakterinde bu çok güçlü bir şekilde hissedilir. Onun satranca tutunması başta bir kurtuluş gibi görünür ama zamanla bunun insanı içten içe tüketebilen bir şey olduğunu fark ederiz. Sanki düşünmek bazen insanı özgürleştirmek yerine daha da dar bir yere hapsediyor. Buna karşılık Mirko Czentovic çok farklı bir figürdür. Onun zekâsı parlak değil ama sağlamdır; oldukça basit çalışır. Bu karşıtlık bana kitabın en ilginç tarafı gibi gelir. Biri düşüncenin fazlalığından kırılan bir zihin, diğeri ise düşünmeden kazanan bir zihin.
Benim için Satranç biraz huzursuz bir kitap. Okurken sürekli şu duygu oluşuyor içimde; insanın en büyük gücü olan zihni, aynı zamanda nasıl en büyük zayıflığı olabilir? Zweig bunu çok kısa ama yoğun bir şekilde hissettirmiş kitapta. Kitabı okumak oldukça keyifliydi. Kitabı bitirdiğimde geriye satrançtan çok, insanın kendi içindeki sessizlikle ne kadar dayanabileceği sorusu kaldı aklımda. Ne yalan söyleyeyim satranç oynamak isteği de belirdi içimde:))) Her neyse keyifli okumalar dilerim..
Yolların Sonu - Kitap İncelemesi
Esenlikler..
Yolların Sonu, Hüseyin Nihal Atsız’ın şiirlerini bir araya getiren önemli bir eserdir. Şiirlerde Atsız’ın duygu dünyasını, tarih anlayışını ve Türkçülük düşüncesini yoğun bir şekilde görüyoruz. Atsız'ın şiirlerinde güçlü bir vatan sevgisi, tarih bilinci ve zaman zaman da melankolik bir ruh hâli hissedilir.
Atsız’ın dili sade ama etkileyicidir. Şiirlerinde hem epik bir hava hem de içsel bir yalnızlık duygusu bulunur. Kitapta yer alan bazı şiirler benim favorim. Bunlar; Yolların Sonu, Davetiye, Toprak-Mazi, Kömen, Geri Gelen Mektup ve Türkistan İhtilâlcilerinin Türküsü.
Ancak kitap bir şiir derlemesi olduğu için bazı şiirler okuyucuya diğerleri kadar güçlü gelmeyebilir. Dürüst olmak gerekirse bana da güçlü gelmeyen şiirler var... Ayrıca Atsız’ın şiir dili yer yer çok yoğun ve karamsar bir atmosfer taşıdığı için her okuyucuya aynı şekilde hitap etmeyebilir. Buna rağmen eser, Türk edebiyatında milliyetçi şiir anlayışını görmek açısından oldukça değerli bir kitaptır.
Genel olarak “Yolların Sonu”, Atsız’ın güçlü duygular, tarih bilinci ve etkileyici anlatımıyla beni oldukça cezbetti. Bazen Atsız’ın bazı şiirlerine yanlış dokunuşlar yaparak şiirin etkisini azalttığını düşünsemde her okuduğumda şiirleri beni farklı şekilde etkiliyor.
Son olarak "Selâm" şiirinde bizlere;
"'Vaktiyle bir Atsız varmış'... derlerse ne hoş!
Anılmakla hangi bir ruh olmaz ki sarhoş?"
diye seslenen Atsız Ata'ya;
"Vaktiyle bir Atsız varmış... Var olsun!
Tanrı ona yâren olsun, yâr olsun!"
diyor ve keyifli okumalar diliyorum..:))