Aleyna Burunsuz
@aleyburun
İstanbul
2 Kasım 1998
50 okur puanı
Şubat 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Uzun zaman sonra, birini gördüğümde mutluluktan titrememi durduramadım. Canım dostum, seneler sonra o sevgi ve özlem. Gözlerinin içindeki ışıldamayı, şok halindeki duruşunu. En kötü günlerimde, hep
Günümü çiçeğe çeviren insanları ve günlerimin onlarla çevrilmesini çok seviyorum. Her an kapılarını tıklayıp yada telefonlarını çaldırabilme ihtimalimin açık olduğu kapılarla dolu insanlar. Elimden ne geliyorsa, her zaman yanı başlarında destek olduğum ve destek olan insanlar. Çok sevdiğim, barıştığımda taşların yerine oturduğu insan bugün 'senin keçi inadın başlamadan, seni bir keçilerle tanıştırayım' diye aradı mesela. Arkadaşımla kahve içiyordum o sırada, arkadaşımın göremediği kısımda tekrar girdi ve her yeri gösterdi. Diğer dostum aradığında "yüzünde güller açıyor, ne oldu? "dedi. Ben o zaman terapi yürüyüşlerindeki dostumun yerindeydim. Şuansa evim olan başka yerde, sabahta aile kahvaltısında. Tüm hayata karşı aylar sürebilecek kadar güce sahip olabiliyorum böyle günlerden sonra ve hayata hayranım. Mesela eski gittiğim hastanenin karşısında kiraz çiçeği olduğunu bilmiyordum, dostum 'senin sayende görmüştüm her sene gider, senide anardım' dedi. Sevgiye, temiz güvene ve kıymete hayranım. Malesefki terapi yürüyüşündeki dostumu uzun bir sürelik kaybetmem yakın ama aklıma diğer dostum geliyor. Senelerce farklı sarmallarda olup bir gecede, davlumbaz ışığında her şeyi birbirimize anlattığımız. Terapi yürüyüşündeki dostumla da aynı günü bekleyeceğim. Hayatımda oldukları her gün bayramım, sonsuz derya şükürler olsun.
Bir yerde büyüdüm sanırım. Akşam sohbet arasında "hayatımda eski renkler yok" dememle başladı aslında bugün yolculuğum. Bol bol kötülüğün olduğu bu evrende, hem çevremde hem hayatımda bazı
Hayat çok kısa olarak bildiklerini yaşamak. Bildiklerini içinde köklemek ve bunun yansımalarını hayatında yaşamak. Berbat bir son altı ayı geride bıraktım. Tabi toplamı sağlığımdan çıkıyor. Hatta
Kendine kalmanın tadına vardıktan sonra eksikliği denge bozuyormuş. Eskiden uyumadan kendimle geçirdiğim kısacık an, aslında hayatımın rengiymiş. Şuan sahil kenarında, aslında final ödevimin