Güneş kendisini arasın bulsun diye göndermiştir ışığını gecenin karanlığına bir süre. Çünkü bazen bir şeyin değerini anlamak için kaybetmek gerekir. Güneş aşıktır ışığına. Ama aşkın aşk olması için özlem gerekir. Aşkı büyüten özlemdir, kavuşmanın güzelliğini verense ayrılık.
Nereye gittiğini biliyorsan, sadece bildiğin yerleri görürsün. Ama kaybolmuşsan, hiç bilmediğin yerler çıkar karşına, hiç bilmediğin güzellikleri keşfedersin.
“Seni kurtarmaya çalışıyorum-“ …
“Neyden?” …
“Kendimden”
Cevap vermedim. Beni kurtarmaya kararlı olan bir adama, aslında kurtarılmak istemediğimi nasıl söyleyecektim ki?