Harikaydı bu hali. Ruh durumu dakikadan dakikaya değişen, onuruna aşırı düşkün olduğu anlaşılan bu gururlu kız çok ilginçti doğrusu. İşin tuhafı, giderek güzelliği artıyor gibiydi. Çünkü bakışlarındaki ve yüzündeki ifadeler, Karadenizin insanı afallatan havası gibi durmadan değişiyordu.
Çok fazla daldığımı gören bir arkadaş: ‘’Yine neyin var?’’ dedi. ‘’Hiç” dedim. Bu “hiç” yalnız içinde bulunulan durumu izah etmek için söylenmemişti. Ağzımdan çıkan bu hiç sözü, kainatın vasfı idi.
... R. D. Laing, Yaşantının Politikası'nda, "Oryantasyon aslında orient'in nerede olduğunu bilmektir, " diyor. Şairane bir söz sanatı yapıyor. Göğe bakmak insana kalbinin, kendininin nerede durduğunu, kendinin neye nispetle var olduğunu hatırlatan bir şey.