"Daha çok sen beni kandırmaya çalışıyormuşsun, bana eziyet ediyormuşsun gibi," diye fısıldadım zayıf bir sesle.
"Birbirimizi o kadar çok kandırdık ki artık birbirimize nasıl inanacağımızı bile bilmiyoruz," dediğinde kurduğu cümlenin gerçekliğ altında ezildim.
"O zaman birbirimizden uzak duralım."
"Sana baktığımda ne görüyorum biliyormusun?"
Meraktan uzak gözler, sımsıkı bir çeneyle sessizce ona baktım.
"Aşık olduğu canavarın önüne yem olarak kardeşini atan aciz bir kadın görüyorum."