AlihsaN

AlihsaN
Cetlerimiz inşa etmiyorlar, ibadet ediyorlardı. Maddeye geçmesini ısrarla istedikleri bir ruh ve imanları vardı. Taş, ellerinde canlanıyor, bir ruh parçası kesiliyordu. Duvar, kubbe, kemer, mihrap, çini, yepsi Yeşil Cami'de dua eder, Muradiye'de düşünür ve Yıldırım'da harekete hazır, göklerin derinliğine susamış bir kartal hamlesiyle ovanın üstünde bekler. Hepsinde tek bir ruh terennüm eder. (Bursa)
Sayfa 110·Kitabı okuyacak
İbn Battuta utangaç bir sesle: — “Ama ben sadece bir yolcuyum, hiçbiriniz beni tanımıyorsunuz.” Ahi gülümser: — “Ahiliğin şartı budur. Yoldaki garip, evdeki kardeştir.”
Sadece adı söylenir söylenmez gözümün önüne acayip nakışlı bir seccade serilir ve ben kendimi, dinlemediğim bir masalın kapısında görürdüm. (Geyikli Baba)