Oğlanlarla içsel yaşam hakkında konuşmalar yapmanız çok önemlidir.Onlara kendi mücadele ve düşüncelerinizden söz ettiğinizde iyi bir anlayış ve kavrayış ile yanıt vermeyebilirler ama bu deneyimi özümseyeceklerdir ve deneyim de onları yapılandıracaktır.Bu anlar genellikle oğlanların en iyi hatırladığı anılara dönüşür.Oğlanlar babalarıyla spordan konuşabilir veya parka gezmeye gidebilirler,ama yıllar geçtiğinde bize anlattıkları şey o ebeveyn perdesinin nasıl aralandığıdır -annenin cesaretiyle karşılaşır;babanın yufka yürekliliğini ve gözyaşlarını görür;babanın anlattığı zorlu bir mücadele öyküsünde korkunun da "gerçek bir erkeğin" duyguları arasında yer aldığını öğrenir ve kabul ederler.
Normal çocuk nasıl biridir?Yemek yer,büyür ve tatlı tatlı gülümser mi yalnızca?Hayır.Normal çocuk dediğimiz,annesi ile babasına güveni varsa,aklına gelen her şeyi,elinden geldiğince çok yapan çocuktur.
Terapist olarak "sözcükleri kullanmanın" derin seviyede bir iyileşmeyi mümkün kıldığını biliyoruz.Duyguları "küçük dozlarda" ifade etmek bile duygusal basıncı boşaltıyor ve öfke ile kötü düşüncelerin gücünü azaltıyor.Oğlanı konuşturmaya başlayabilirseniz öfkesi bilince çıkıyor ve gücünden yitiriyor.Oğlanın neye öfkelendiğini bulmasını sağladığınızda da onu yıkıcı tepki şablonlarını değiştirebileceği bir konuma getirmiş oluyorsunuz.
Çocuk suçları üzerine yapılan araştırmalarda sözlü ifade becerisi eksik oğlanların daha yüksek saldırganlık gösterme ve çocuk suçu işleme riski altında olduğu bulgulanmıştır ve bu bir rastlantı değildir.Sözel yetenek ile saldırganlık/suç ilişkisini incelemiş tüm psikolojik araştırmalar üzerinde gerçekleştirilen bir inceleme de bu bağlantıyı doğrulamıştır.