Küçükken ne güzeldi.. Kaygılar o güne özeldi. En büyük derdim kumdan kalemdi . Paramız yoktu annem benden gizlerdi. Koşturup dururdum . Sürekli düşerdim. Sorunum yoktu, kanayan dizlerdim. Üç kardeşimle tüm dünyam bizlerdik. Altıncı kattan dünyamızı izlerdik. Şimdi 24'üm karanlık tek gördüğüm. Yarınım muallak geleceğim kördüğüm. Büyümem lazım da bilemem nasıl. Tek bildiğim içimdeki çocuğu gömdüm . Anlatsam derdimi haykırsam evrene.. Kimseler anlamaz ki..
Reklam
