Yağmurun, yalnızlığın bu şehirde hakkı var,
biz içinden geçerken
ne kadar hayat desek de
kendi rüyasında yaşıyor sokaklar,
biri selam verse yirmi yıl öncesine gidiyor zaman,
donup kalmış bakışlar gibi camlar
damlaları günlüğüne yazıyor,
imlasına aldırmadan