"Aman Tanrım, ne kadar da heyecanlı bir hikâye," dedi Hermione, birini yaralamak isterken kullandığı o mağrur sesi takınarak. "Dehşete düşmüş olmalısın. Bu arada biz de Godric's Hollow'a gittik ve, dur bakayım, ne olmuştu orada, Harry? Ha, evet, Kim-Olduğunu-Bilirsin-Sen'in yılanı karşımıza çıktı, az kalsın ikimizi de öldürüyordu, sonra da Kim-Olduğunu-Bilirsin-Sen'in kendi geldi ve bizi bir saniyeyle falan kaçırdı."
"Ne?" dedi Ron, ağzı bir karış açık halde bir ona, bir Harry'e bakarak, ama Hermione onu görmezden geldi.
"Tırnaklarını kaybetmeyi düşünsene bir, Harry! Çektiğimiz acılara gerçekten yeni bir gözle bakmamızı sağlıyor, değil mi?"