Alyes
@allyesska
1 okur puanı
Ocak 2024 tarihinde katıldı
Ben ne zaman bir yola çıksam,bulutlar güneşimi kesti hep.
Nasipsiz miyim şu hayatta neyim anlamadım ki.
Bir şey istiyorsun,umut ediyorsun,emek veriyorsun,seviyorsun,sadece seviyorsun, “şimdi tamamım,şimdi her şey tastamam”diyorsun yine önüne bir şey çıkıyor.
Tam doğruluyorsun,yine bir şey belini büküyor; ama vardır her şeyin bir sebebi,vardır mutlaka bir hayrı diyorsun.
ama yok.
Anlayacağın şu hayatta umut etmekten başka bir meziyetim yok benim.
Haa…Bir de inanmak…
Reklam
“Sanki beş yaşındaydım ben hep ve babam mütemadiyen gidiyordu ama ne anlar dimi çocuklar ayrılıktan.
İçiyle bildiği,içiyle sevdiği bir çift kahverengi göz silinir çocuğun göz bebeklerinden o kadar.
Sandığınızdan derindir oysa çocukların ayrılık konusundaki bilgisi.
O gün yine aynı sızı şuranda.
Sanki babamın gözleri siliniyordu gözlerimden de ben hiç bir şey yapamıyordum,duruyordum sanki.”
DengeEdebiyat
Sizin alınız al inandım
Sizin morunuz mor inandım
Tanrınız büyük amenna
Şiiriniz adamakıllı şiir
Dumanı da caba
Bütün ağaçlarla uyuşmuşum
Kalabalık ha olmuş ha olmamış
Sokaklarda yitirmiş cebimde bulmuşum
Ama sokaklar şöyleymiş
Ağaçlar böyleymiş
Ama sizin adınız ne
Benim dengemi bozmayınız
Aşkım da değişebilir gerçeklerim de
Pırıl pırıl dalgalı bir denize karşı
Yangelmişim diz boyu sulara
Hepinize iyiniyetle gülümsüyorum
Hiçbirinizle dövüşemem
Benim bir gizli bildiğim var
Sizin alınız al inandım
Morunuz mor inandım
Ben tam kendime göre
Ben tam dünyaya göre
Ama sizin adınız ne
Benim dengemi bozmayınız
