Ölsen bile hırsından eğer kız sana karşı
Kalbim yine sâkin, yine sessiz ve kayıtsız!
Sen râm edemezsin beni yıksan bile arşı
Ey şekli güzel, kalbi çamur, rûhu riyâ kız!
Dünyâyı saran şerrine kan perdesi insin,
Şehvet denilen bahçede her gün bayılan kız!
Ya kaç buradan, bir mezârın altına gir, sin.
Yahût beni sarsan sonu yok kîne esîrsin,
Ey aşkı sefil, kendisi lâkin tapılan kız.
Şehvet denilen bağda bir akşam ayılan kız,
Her gün yeni bir kalbi sokan rûhu yılan kız!
Ey handesi bin ev yıkan, âfet sayılan kız,
Kaçsan da, boğulsan da, gebersen de benimsin!