Eğer bu kez de affedersem kendime saygımı yitiririm diye bir eşik var. Kimse kimseyi bu raddedeye getirmemeli. Sizi seven/sayan insanlara aynı ihmâli, yanlışı, saygısızlığı sürekli yaparsanız sevgiden geriye yalnızca uzaklaşmak kalır. İnsan ruhunun örselendiği yerde durmak istemez..
İnsan fezada, sonu bilinmeyen boşlukta dolaşan bir kürenin üzerinde hayat sürmektedir. Bundan daha riskli ,daha korkunç ne olabilir? Gezegenlerin, yıldızların birbirine benzer her an çarpabileceği bir semada, kontrolü insanda olmayan bir dünyada organların kendinden habersiz ve izinsiz çalışan bir bedenin içerisinde, risk altında olmadığı bir anı var mı insanın??