Fernando Pessoa, sadece bir yazar değil, aynı zamanda edebiyat dünyasında adeta bir edebi evren kurmuş bir isim. Kitap, Pessoa’nın:
• Kişiliğini ve içsel dünyasını
• Yalnızlığını, depresyonunu ve hayal gücünü
• Yaratıcı zihninin ürünü olan “heteronimler” (kendi içinde ayrı kişiliklere ve yazım tarzlarına sahip sahte kimlikler)
• Portekiz’deki kültürel ve entelektüel çevresiyle ilişkisini
• Ve elbette şiirini, denemelerini ve felsefi düşüncelerini detaylı bir şekilde anlatıyor.
Richard Zenith’in anlatımı hem akademik derinliğe hem de roman gibi sürükleyici bir dile sahip. Pessoa’nın yaşamı boyunca neden neredeyse hiç kitap yayımlamadığını, ama geriye nasıl devasa bir arşiv bıraktığını çok iyi açıklıyor.
Kimi bölümler çok detaylı olabilir; yoğun edebiyat bilgisi gerektirebilir.
Heteronimlerle ilgili bölümler, Pessoa’yı tanımayanlar için kafa karıştırıcı olabilir.
Evet… Kimi insanlar için ait olmak huzur değil, bir yük. Belki de özgürlük, ait olmamayı kabullenip kendi yolunda yürüyebilmektir. Ama bu yol da cesaret ister..
“Gerçek özgürlük eksikliklerimize dair kaygı duymama halidir. Ş-tsan” ( özgürlüğe biraz daha farklı perspektiften bakış, aslında biraz stoiklerin bakışına da benziyor; arzudan azade olma anlamında, neyse sevgiler)