M. Elmira

M. Elmira
@amorfatie
intj-t
Einstein diyor ki:
"İnsan kendisi için,dünyanın basitleştirilmiş ve anlaşılır bir resmini,kendine en uygun tarzda yapmaya çalışır.Sonra,bir ölçüde, deneyimler dünyasının yerine bu kendi kozmosunu koymaya,böylece onu yenmeye çalışır...Bu yolla,kişisel deneyimin dar girdabında bulamadığı sükut ve huzuru bulmak için,bu kozmosu inşa etmeyi ruhsal yaşamının ekseni haline getirir...En büyük amaç...kozmosun saf tümdengelimle kurulabileceği evrensel temel yasalara ulaşmaktır.Bu yasalara giden mantıksal yollar yoktur;onlara yalnızca sezgiyle, deneyimin sempatik kavranışı ile varılabilir..."
Sayfa 102·Kitabı okudu
Qısacası,insan dünyanı dözülə bilən etmək üçün öz başında sadə bir model qurur;alimlər isə bu modeli hamı üçün keçərli qanunlara çevirməyə çalışır və bunu təkcə məntiqlə yox,sezgi ilə bacarırlar.
"Kendini bu kaosun ve etrafındaki onca hengamenin içinde bulup,sırf bir parçası olmak istemediğin için sürekli dış dünyaya kapılarını kapatıyorsun. Ama bir an geliyor ki; dışarıyı engellemeye çalışmanın, olanı biteni kabul edip akışına bırakmaktan çok daha fazla enerji tükettiğini anlıyorsun". -Kevin Parker/ Tame Impala
Duygu ve Düşünce
"pozitif psikoloji"ye olan sevgim de palyatifmiş
İçinde yaşadığımız toplum her tür olumsuzluktan kurtulmaya çalışan bir "olumluluk"toplumudur.Acıysa olumsuzluğun ta kendisidir. Psikolojide bu paradigma değişimini izleyerek "acı çekme psikolojisi" şeklindeki negatif psikolojiyi terk ederek sıhhat,mutluluk ve iyimserlikle ilgilenen"pozitif psikoloji"ye yönelmiştir.
Felsefe-Düşünce
"Ruhsal bir ağırlık antrenmanı olarak dayanıklılık çalışması, insanları acıya olabildiğince duyarsız,daima mutlu bir performans öznesi olarak şekillendirmeyi amaçlar".-bunun üçün də hər zaman həyata "toz pembe"gözlüklerle baxan insanlar,"7/24 "xoşbəxt görünüm" çabaları, cəmiyyətimiz, dövlət, idarəçilik-həəər şey mükemmeldir"kafaları... itici ve semimiyyetsiz gəlib mənə
"Kapitalizmdə insan"=mexanik qurğu(qul)
Mərkəzləşdirilmənin yüksək həddi,sistem müəssisənin elə bir təşkilinə gətirib çıxarır ki,burada individ artıq öz individuallığını itirərək,tez işlənib köhnələn və asanlıqla əvəz olunan bir maşın hissəsinə çevrilir. Bəs müasir kapitalizmin hansı cür insanlara hədsiz ehtiyacı vardır? - Əlbəttə ki, asanlıqla və maneəsiz çalışa bilən,daha çox özünü sərf etməyə can atan,zövqləri təsir altına düşüb,asanlıqla hamarlaşan;özünü azad və müstəqil, hansısa hakimiyyət və ya vicdan prinsiplərindən sərbəst hesab edən,lakin bununla bərabər əmr alıb,onlardan gözləniləni icra etmək istəyən, sosial qurğuya uyğunlaşdırılmış, məcburiyyət olmadan idarə olunan,rəhbəri olmadan yönləndirilən, lakin nəyisə şəxsən istehsal etmək, hərəkətdə və fəaliyyətdə olmaq, irəli getmək məqsədləri olmadan çalışmağa təhrik olunan böyük sayda insanlara...
Kapitalizm köləsi olmadan kapital almaq zəruri köləyə onsuzda çevirəcək. Bir “nəsnənin” (ki burda nəsnə anlayışı qeyri müəyyən anlayışları da əhatə edə bilər.) maliyyə bazası onun kapitalıdır, bu halda zəruri ehtiyaclar üçün əvvəlcə kölə sonra sahib olmaq mümkümdür.
Əsas nüans"kapital almaq"yox, elə"kapital olmaq"dır.Kapital olan biri"sahib"ola bilməz,təəssüf ki(başqaldırmadığı müddətcə)
"Bugünkü hedef belki de ne olduğumuzu keşfetmek değil, olduğumuz şeyi reddetmektir". ~M. Foucault
Felsefe-Düşünce
Bu, mənim üçün Faucaultun bu kitabdakı əsas pointidir demək olar.Bunun üçün reviewda çalışacam,bu haqda ətraflı bəhs edim.-"Bəlkə azadlıq kim olduğumuzu tapmaq yox,kim olmadığımızı da yaşaya bilməkdir."Yəni ki, Faucault'a görə, bəsitcə Bireysellik bəzən azadlıq deyil,sadəcə daha "zərif"bir qəfəsdir, özünü məhdudlaşdırma və sistem köləliyidir bu "özləşmə" meyli