Anısı biz olalım bu sokakların ve hiç durmadan yağmur yağsın
Biz gürültüsüz sözcükler bulalım sarmaşıklar fısıldaşsın yine
Gidersek birlikte gideriz yeni sevinçler buluruz hüzne benzeyen.
“Odamda yalnızım, vakit gece, saat dokuzu geçti herhalde. Yaş kırk beşe dayandı. Ümitsiz miyim? Hayır. Kederli miyim? Evet. Bak boyuna aynı şeyleri yazıyorum. Çünkü seni yazıyorum, çünkü sen ümidim ve kederimsin.”