Keder en çok baskı gören toplumlarda görülür.
Türküleri, şarkıları, şiirleri, öyküleri kederden beslenir.
Ve içinden acı keder geçen eserlere eğilim daha fazladır. Çünkü, mutlu olmaktan çok keder yaşamış toplumlar, kederden gizli bir haz almaktadırlar.
Ne kadar uhrevi, mistik, gerçeküstü düşünse bile
insan, an'da ne yaşıyorsan onun sızısını çekiyor... Ne
öte bir dünya boyutunda yaşayabiliyorsun ne sözcüklerin uçuk imgelerine sığınabiliyorsun. Sızı geldiği
anda varlığını vuruyor.