• Güzel Gözlüm Benim Dönsün Artık Bana
    Koklarım Son Defa , Çık Gel Canımın İçi
    Bir Gün Gelip Sorsan Ki Bana , Sigaran Mı Ben Mi ?
    Diye Sigara Derim Sonra Alınır Gidersin.
    Ama Sen Bilmezsin Ki O Sigarada Sen Varsın
    Tütünün Yanına Biraz Da Sen Karışmışsın,
    Her Gece Biraz Daha Başımı Döndürüyor,
    Ve Biraz Daha Beni Kendine Bağlıyorsun
    Paketin Üzerinde Öldürücü Yazıyor,
    Diyorum Ya Bende İşte , Tıpkı Bir Sigara Gibisin.
    Seni Her Çekişim De Biraz Daha Yaklaşıyorum Ölüme ,
    Biraz Daha Bağlanıyor , Ve Biraz Daha Çekiyorum Seni İçime
    Kokun Onu Andırıyor Biraz Tütün , Biraz Sen.
    Dumanını Üflemek İstemiyorum Çünkü ,
    Sende Karışıyorsun Ardından Bütün Dumanların İçine
    Dumanımı Verin Bana Kavuşamadım Ona , Buluşamadım Yarime.
    Döneyim O Yarime , Gözlerim Seni Arar Beklerim O Yola
    Özledim Her Şeyim Ölürüm De Yorulmam O Güzel Gözlerin
    O Tatlı Bakışın İçime İşledi Çok Sevdim Seni Ben

    Şiir

    Sigaram Benim İçin Yanarken , Sen Beni Sigaran Gibi Yakıyordun
    Tadını Alamayınca , Bir Kez Daha , Sonra Bir Daha Ve Tekrar
    Her Gün Defalarca , Yeniden Hesap Sormadan Pes Etmeden Yanıyordum Sana
    Benim İçin Yanan Sigaran Gibi Adeta
    Arada Çekmediğim Zamanlarım Oluyordu Sigaramı, Hani Sen Diyordun Ya.
    Sigaram’Dın Ya İçime Çekmeden Bırakınca,
    Doyamıyordum Sana,Vazgeçemiyordum
    Görüyor Musun ? Seni Düşünürken Dalı Çekemedim Bak Yine
    Ama Bitiyor , Sönüyorsun Son Kez İçime Çekmeden Gidiyorsun
    Bekle Biraz Be Sevdiğim Acelen Ne ?
    Yoksa Yine Mi ? Değeceksin Başkalarının Dudaklarına .
    Sen Kayıp Gitme Ellerimden Diye , Sigaramı Peş Peşe Yakıyorum Anla !
    Gecelerce Bekledim Hasret Kaldı Yüreğim Kokuna Be Meleğim .
    Değiştim Sevgilim Gittiğinden Beri , Koyamadım Yerine Sevemedim Kimseyi
    Ama Elinde Sonunda Bitiyorsun Sende , Biraz Daha Kal Be Canımın İçi .
    Bırakıp Gitmenin Sebebi Ne ? Az Daha Dur Son Kez.
    Son Kez Çekeyim Seni İçime
  • “Sende olmayan şeyleri korumak adına düzenin zabiti rolüne soyunmak ya da verilecek küçücük bir rütbe için altındaki herkesi yok saymak... İnsan doğası mı yoksa insanın içinden bulunup çıkarılan mı? Misal otobüste yanlış durakta düğmeye bastığında biri; otobüs durur, inen olmaz ve şoförü mağrur bir öfke kaplar. O an ayaktaki tüm yolcular korkuyla ve mahcubiyetle birbirine bakar. Oturanlarsa bu haklı davasında şoförden yana olduklarını göstermek için “cık cık cık” yaparlar. Buna “kural” diyorlar. Sormuyorlar, “Zaten her seferde, elli durağın kırkında durmaktasın be adam, ne olur bir tanesinde de fazladan dursan?” Hem kim bilir düğmeye basılan anla inmekten vazgeçilen an arasında neler var. Kuralları krallar koyar, kralcılar uygular. Uymayanı iki durak arası ezmekten zevk alan birileri var.”
  • Güneş Veda Edince Biten Güne
    Bir Garip Hal Düşer Cana Bedene

    İnsan Kendi Kefenini Çeker Üstüne
    Kapanınca Gözler,Açılır İlahi Perde


    Varlık Dünyasına Veda Et...Sırrı Hakikate Açılacak Bir Kapının Önünde Olacaksın Bu Gece...Yolun Uzun...Varacağın Yer
    Alem-i Lâhut ( Hakikat Alem-i )....

    Herkes Kendince Bir Mana Çıkartacak Bu Yazıyı Okurken....Ama Sen Derun-i İdrak İle Okuyacaksın...Sırrına Erdiğin "Tefekkür" Hazinesi,Seni Diğerlerinden Ayrı Tutacaktır...Varlığın Hiç Olduğunu Öğrendiğin Günü Unutma Sakın...Tüm Hiçliğinle Oku,Okuyacaklarını...

    Var Olmanın Hakikatine Erdiğin Gün İle Anla...Çünkü Sen Yokluğun İçinde Var Olan Bir Hiç Olduğun Günü Biliyorsun...O Gün Kavuştuğun Tefekkür Hazinesi,Seni Bu Yüzden Ayrı Tutacaktır...

    Ne Akıl,Ne Göz,Nede Kalp İle Değil...İlah-i Rahmetin Nefesi Olup Hiçliğin İçinde Var Ettiği Ve Melekleri Sana Secde Ettirdiği Günü Hatırlayarak Oku...


    O Hiçliğin İçinde Var Olup Hakikat Kapısından Çıktığın Gün,Herşeyi Unutmuştun...Yalan Ve Hayalden İbaret Olan Bu Dünyada O Kapıyı Hiç Aklına Bile Getirmedin....

    Hatta Kendini Öyle Kaptırmıştın Ki,Bir Ara Bu Dünya Gerçek Ama Orasına Şüphe İle Baktın...Aklını Kurcalayan Sorular Seni Bu Duruma Getirmişti...

    Ama Kalbinde Bir His Vardı...Seni,Senle Çelişkiye Düşürecek Sözleri Kalbin Sana Fısıldıyor Ve O Sorgulamaların Hemen Yok Oluyordu...

    Sebebini Sende Bilmiyorsun Neden Bu Hallerin Olduğunu...Bilmiyorsun Çünkü Unutmuştun Hangi Kapıdan Çıkıp Bu Dünyaya Geldiğini...
    Ama Kalbin Unutmadı...Ruhun Unutmadı...

    Unutmayan Ruhun Seni O Kapının Girişine Tekrar Getirmek İstedi...Ve Artık O Engel Olamadığın Ruhun Verdiği His Seni Aramaya Zorladı...

    Bu Yüzden Aramaya Başladın...Kitaplar Okudun...Bulanlar Nasıl Bulmuş Onların Gittiği Yoldan Gitmek İstedin...Ama Hep Bir Eksiğin Olduğunu Hissettin...Asla Bulamacağının Korkusu Vardı Hep...

    Bulanlar Tarihte Kalmıştı...Onlar Artık Kitaplarda Birer Menkıbe,İlahilerde, Şiirlerde Ve Kasidelerde Kalmışlardı...

    Yaşayanlardan Birini Bulmak Senin İçin Hayalden Öteye Geçemiyordu...
    İçinde Ki Arayıp Bulma Hissi,Seni Her Gün Eritmeye Başladıkça,Sen Dahada Suskunluğa Bürünmeye Başladın...

    Göğsünde Olan Biteni Kimselere Anlatamıyor Ve Kimsenin de Seni Anlamayacağını Biliyordun...
    Yalnız Kaldığının Farkındaydın...Yalan Dünyada Gerçeği Aramak,Gerçeğin Kapısına Varmak Nasıl Mümkün Olabilirdi ki?

    Yada Arayıp Bulan Birileri Varmıydı Onuda Bilmiyorsun...
    Her Gözde,Her Yüzde,Bir Manalı Bakış İle O Kapıya Varmış Birilerinin Gizemli Olduklarını Düşünerek "Acabalar" İle Yılların Geçti...

    "Eğer Birisi Bulmuşsa,Mutlaka Ya Kıyafetini Değiştirir Yada Gizemli Konuşur" Düşüncesi Seni Aldattı Hep...
    Allahın Gizlen Dediği Kulları Vardır...Tıpkı Habibi Zişan-ı Efendimiz Aleyhisselama İlk Yıllar da Gizlen Dediği Gibi...

    Sakın "Ama O Peygamberdi,Ben Kimim ki " Deme...Allah Adına Konuşup'da
    Şirke Düşme...
    Zira O Kime Neyi İsterse Verir Ve Kimden Neyi İsterse Alır...

    Eğer Ki Bir Veli Kuluna Velayet Verip Ona Vahyetmişse Buna Şaşırma...
    Ve Ona " Halkın İçinden Halk Gibi Ol " Demişse,Kıyafete Görünüşe Aldanıp Gizemler Arama....

    Bu Düşünceler İle Ömrünü Tüketirsin...Ve Dünyalık Yaşayıp Göçenler Gibi Yaşarsın...Vuslata Eremeden Göçer Gidersin...

    Unutma...Hakikat Kapısına Varmak İçin,Önce Benlik Belasından Kurtulacaksın,Sonra Nefsinden Sıyrılacaksın...

    Bedenindeki,Ne Et Nede Kemik İle Yaptığın İbadetlerin Seni Oraya Götürmeyecektir...
    Ruhuna Verilmiş Olan Bir Hazine Vardır...O Hazinenin Ne Olduğunu Bulacaksın...Ve Bulduğun Vakit Anlayacaksın ki ; "İnsan O Tefekkürün Nedenli Büyük Bir Hazine Olduğunu Bilseydi,Yemeği Ve İçmeyi Unuturdu" Diyeceksin..

    Hakikat Kapısına Bedendeki Et Ve Kemikle Değil,Tefekkür İle Gelebilirdin...
    Ve Sen Bu İlk Sırrı Öğrendiğin Gün,Hayatı Ve İnsanları Tefekkürle Seyre Dalıp Bir Müddet Bu Hal İçinde Yaşayacaksın...

    O Kapıya Varmak İçin En Büyük Hazineni Kullanacaksın...Ve O Tefekkür Hazinen Ummadığın Bir Anda Seni Götürecektir O Hakikat Kapısının Önüne....

    Önce Bir Müddet O Devasa Kapının Önünde Durup,O İhtişama Hayran Hayran Bakacaksın...Tarifi Olmayan Duygular İle Doldukça Dolacaksın...

    Sanki Yıllardır Evini Çaresizce Arayan Ve Kimsesi Olmayan Yetim Gibi Hissediyorsun...
    Evini Bulmanın Verdiği Güven Ve Huzur Hissini Anlatamıyorsun...Dilin Tutulmuş,Boğazın Düğüm Düğüm Olmuş Yutkunamıyorsun...
    Gözlerin Doldukça Doluyor,Ama Birtek Kelime Etmeye Cesaretin Yok Ağzını Açamıyorsun...

    Bir Müddet Bu Duygularla Kapının Önünde Duruyorsun...Ama Kapı Açılmamıştır Daha...Ve Açılacak Gibide Görünmüyor...
    Ne Bir Ses Var Nede Bir Haber...

    Sanki Sana Karşı Bir Kızgınlık Tavrı Varmışcasına Tüm Heybetiyle Duruyor Karşında...Bunu Hissediyorsun...

    Ve Hissettikçe Aklına Yaptıkların Geliyor...Yalan Dünyada Ki Hallerin Geliyor ...Bir Anlık Belki De Milisaniyelik Şüpheye Düştüğün Anları Hatırlıyorsun...
    Ve O Çok Kısa Anlar Bile Sana Adeta Asırlar Gibi Gelmeye Başlıyor...

    Utanıyorsun Bu Defa...Yüzün Yere Geliyor...Bakışlarını Kaçırmaya Çalışıyorsun...Pişmanlığını Ve Hüznünü Anlatacak Kelimeler Bile Adeta Senden Kaçıyorlar...

    Diyecek Hiç Bir Şeyinin Kalmadığını Anlayınca,Tek Yapabildiğin Aciz Ve Sefil Halinle Başını Kapının Eşiğine Koyuyorsun...

    Hıçkırıklara Boğulmuş Bir Halde Ağlayarak Yalvarıyorsun...Kendine Hakim Olamıyor Ve Titremeye Başlıyorsun...

    Yıllardır Aradığın Evini Bulmuştun...Yüzlerde,Gözlerde Hatta Konuşulan Konu Ve Sözlerde...Kimseye Anlatamadıklarını,Aradığının Ne Olduğunu Kimselere Söyleyemediğin Halde Bulmuştun,Ummadığın Bir Anda...Daha Açılmamış Olmasına Rağmen,O Kapı Bile Sana Aradığın Huzuru Ve Mutluluğu Vermişti...

    Ama O Evin Kapısı Bile Sana Kızgındı...Çünkü Lekesiz Gelinirdi Oraya...

    Dünyada ki Sırat Köprüsü Misali Kıldan İnce Kılıçtan Keskindi O Kapıya Varmak...Varıp'da Eşiğine Başını Koymak Bile Bir İhsan-ı İlahi,Kerem-i İzetti...

    Fakat Hangisi Daha Vahim'di...O Kapının Bile Sana Kızgın Olduğunu Bilip Açılmaması'mı,Yoksa O Kapıya Hiç Gelememek mi?

    Bu Düşünceler İçinde Sonu Olmayan Sorularla,Cevaplarla Bir Çıkmazın İçine Düşüp Ne Yapacağını Bilmiyorsun...

    Başın Eşikte Secde Eder Halde,Ağlamaklı Ve Çaresizlik İçindeyken Yine O Hazinen Yolu Gösterecek Ve Sana Tefekkür İle Söyletecektir Bir Şiir...


    Nicedir Gezdim Dünyada Senden Bi-Haber
    Vardım Kapına Açılmaz,Kızar Bana Sitem Eder

    Ya İlah-i Rahmetin'den Mağfiret Gelmezse Eğer
    Kan Ağlar Gözlerim,Senden Gayrı Beni Kim Teselli Eder

    Başım Hicran İle Secde Eder Kapına
    Halime Acı Sığındım Sonsuz Affına

    Sen Bilirsin Allahım Yüreğimdeki Sızıyı
    Medet Yarabbi Kerem Et Aç Şu Kapıyı


    Bu Hicran Ve Hüzün Dolu Haller İçinde Söylediğin Sözler,Tefekkür Hazinenin İçine O Anda Hakkın İlham Ettikleriydi...

    Seni Sana Bıraksaydı Konuşacak Dermanın Olmadığı İçin O Kapıdan Eli Boş Gönlü Boş Olarak Dönüp Gidecektin...

    Ama Açılmıştır Artık Zorlu Bir Kapı...Tüm Görkemi Haşmeti Ve Kulakları Sağır Eden Tok Bir Sesle,Yavaş Yavaş Açılır İçeriye Doğru...

    Sana Olan Kızgınlı Gitmiştir Biranda...Çünkü Emir Buyurdu Yaradan...
    Gel Der Sanki O Kapı Sana,En Naif Ve Misafir Perverliği İle...
    Onun Bile Gönlünü Almışsın Gibi Sana Tebessüm Ettiğini Hissediyorsun...

    Hakikat Diyarına Açılan Kapının Önünde,Bu Defa Şaşkınlık Ve Hayranlıktan İçeriye Adım Atamıyorsun...
    Gördüklerini Tarif Edecek Ve Benzetme Yapacak Ne Kelime Nede Bir Nesne...Yahut Bir Mekan Yoktur...

    Hayalin Erişemediği,Kitapların Anlatamadığı Öyle Bir Yer Ki,İhtişamı Bütün Tüylerini Diken Diken Ediyor....

    Ve Bir Ses Duyuyorsun Aniden...Üçlü Bir Ses...Ne Kadın Sesine Benziyor Nede Erkek...

    Ne Çok Sert Nede Çok Yumuşak Bir Ses...

    Ne Her Yerden Geliyor Nede Tek Bir Yerden...Tüm Varlığının İçinde Yankılanıyor Adeta...



    " GEEEEL " Diyor Sana...Gir Hakikat Alemine...Burayı Sana Verdim...Ben Vaad Ettiğimi Yaparım...Kralların,Hükümdarların Kimsenin Gücünün Yetmeyeceği Benim..." BEN SENİN RABBİN OLAN ALLAH'IM "

    Yok'tan Var Ederim Dağları,Taşları...Çatlatır İçlerinden Çıkartırım Çiçekleri Ağaçları,Suları...Benim İşime Akıl Erdiremez Kimse..."GEL".

    Varılmaz Diyardan Seslenmiştir Rabbin Sana...

    Ve İçeriye Adımını Atıyorsun...O Hayranlık Ve Hayret Verici Manzarayı İzliyorsun...Sanki Geniş Ve Uzun Bir Balkonda Durmuş Dünyayı,Evrenleri Ve Cümle Kainatı Adeta Uzaydan İzliyorsun...


    Sessizliğin Adeta Sağır Olduğu Bir Yerdir Burası...Sanki O Gördüğün Cümle Kainat Gözlerini Yummuş,Kalbinden Sessizce Allahı Zikir Eden Bir Derviş Misali,Bir Hal İçindedir....Gözlerin Açılıp Uzakları Yakın Ettiği,Her Bir Aleme Gidilen,Sırlara Erilen Ve İlim Yoluna İlk Duraktır Burası...

    Her Bir Alemde Sonsuz İlimler Vardır...Her Alemin Kendine Has İlmi Sırları Vardır....

    Fakat O Alemlere Gidemiyorsun... Senin Bir Engelin
    Var...Elini Uzatsan Hemen Önündeymiş Gibi Uzakları Yakınında Görüyorsun...Ama Bir Engelin Vardır...Gitmene İzin Vermiyor...

    O Engelin Ne Olduğunu Düşünmeye Başlıyorsun...Ama Bir Türlü Bulamıyorsun...Bu Güzelliklere Ve Hikmetlere,Böylesi Rahmani Hallere Ermene Vesile Olan En Büyük Hazinen "Tefekkür" Bile Sana Yardımcı Olamıyor Artık....

    Bu Mertebelere "Tefekkürün" Sayesinde Gelmiştin...Karmaşa Ve Yalandan İbaret Olan Dünyada,İnsanların Hallerine Bakarak Hayatı Sorgulayan,En Sonunda Özüne Dönüp Kalbini Dinlemene Yardımcı Olan
    "Tefekkür Hazinen" ,Seni Ancak Bu Mertebeye Kadar Getirebilmişti ...

    Ama Buradan Sonrası Onun Bile Yardımcı Olamayacağı Bir Yerdi...Onun Seni Getirebileceği En Son Sınır Burasıdır...
    Bu Makamda Artık Tefekkürün Ne Bir Önemi Vardır Nede Bir Yetkisi Yoktur...

    Bu Makam ki ; İnsani Halleri Dünyada Bıraktırır...Ermişi Delirtir,Deliyi Erdirir Hakka...Dünyada İken Akıl Etmek ; Bu Maka Niyetlenmek İçin İlk Adımdır...Tefekkür İse Seni Bu Makama Kadar Çıkartır...

    Tefekkürün İşi Buraya Kadardır...Bir Adım İleri Atmanı Sağlayacak Hiç Bir Şeyin Yoktur Artık...



    Ne Yapacağını Bilemez Bir Halde Duruyorsun...Önünde Duran O Alemlere Dalmak İstiyorsun,Ama Çaresizsin...Elinden Gelen Bir Şey Yok...

    Bu Defa ; O Alemlere Sığamayan Allah,Senin Kalbine Vermiştir İlham-ı Vahyini...Ve Okutturur Sana En Muhtaç Halinle Bir Niyaz-i...


    Geldim Hakikat Bab-ı na Vardım Secdeye
    Hüznüm İle Yakardım,Allahım Al Beni İçeriye

    Rahmetin Coştu Emir Verdi O Çetin Kapıya
    Açıldıda Girdim,Seyre Daldım Alemi Masivaya

    Geçit Yoktur Candan Tenden Geçilmeden
    Teslimim Rahmetine,Hem Can İle Hemde Ruhen

    Şimdi Yoktur Ne Tefekkürüm Nede İlmim
    Kerem Et Allahım,Yolun Sırrına Ereyim



    Bir Kere Daha Rabbinin İnayeti İnmiştir Artık...Onun "Alemlere Sığamadım Birtek Kulumun Kalbine Sığdım" Dediği Yere İnmiştir İnayeti...Kalbindedir Artık O...İsmi Keremi İle O Azameti Ve Gücü Rahmeti İle Seslenir...

    "İÇ" Der Sana...Hayranlık Ve Şaşkınlıkla Alemi Seyre Dalıp,Görmediğin Ve Fark Etmediğin Önünde Duran Altın Kadehi Görürsün O An...


    Eline Alıp İçeceğin Sırada,Bir Kere Daha Seslenir Rabbin...Bu Sefer Namütenahi Mana Dolu Kelamıyla...


    Rahmetimden Dolmuş Kadehtir Bu
    Haremgâh-ı İlâhi Bade-i Kudret Suyu

    Beden İle İçilmez Kıldım Ben Onu
    Eritir Yok Eder Canı Teni Vücudu

    Dayanmaz Hiç Bir Varlık,Alırsa Bir Yudumu
    Üfledim Pek Az İnsana Dayanacak Ruhu

    Beni Anmadan İçilmez,Hakikat Sırrına Erilmez
    Besmelesiz İçilir'de Aşksız İçilmez Kadehtir Bu


    Rabbin'in Hayretler Verici Sır Dolu Bu Sözleri Karşısın'da,Elinde Kadehle Donup Kalıyorsun...Hangi Bir Kelimesine Baksan Uçsuz Bucaksız Sırlar Ve Manalar Çıkıyor....Ama En Çok Aklına Takılan Son İki Sözü Oluyor...

    "Beni Anmadan İçilmez,Hakikat Sırrına Erilmez
    Besmelesiz İçilir'de Aşksız İçilmez Kadehtir Bu"

    Nasıl Bir Mana Ve Sırrı Barındırıyor Ki,Bu İki Söz,Hem Onun İsmini Anmadan İçemiyorsun,Hemde Onun İsmi Olmadan İçebiliyorsun?

    Bu Nasıl Bir Hikmet Nasıl Bir Sırlı sözdür ki Seni Böylesine Biçare,Elinde Kadehle Öylece Kala Kaldırıyor...

    İsmini Anmadan İçemiyorsun Ama Besmelesiz İçebiliyorsun?

    Her Ermişin,Evliyanın Ve Dervişin Kendine Has İlham İle Söylediği Sözleri Olduğunu Biliyorsun...Ama Onlar Bir Sekerat (Sarhoşluk) Hali İle Söyledikleri Ve Onlara Ait Sözleri Vardı...

    Sen O Ululardan Bir Sözü Alıp Rabbine Söylemezdin...Çünkü Senin Daha Çözemediğin Sırlı İki Cümle Vardı...Hikmetine Ermen Gereken...

    O Hikmetin Ne Olduğunu Çözmeden Kimden Bir Söz Alıntı Yapsan,Seni Hakikat Sırrına Götürmeyecek Ve Rahmet Gözünü Açmayacak Ve Kudreti Allah'dan Olan,O Kadehi Belkide Sonsuza Kadar Elinde Tutacaktın...

    Tefekkür Hazinen Yanında Değil,Yetkisi Olmayan Bire Girip Yardım Edemiyor Sana...Düşüncelerin İse Karışık...Kendini Toparlayamıyorsun...

    Bu Biçare Hal İçinde Boynun Bükük Elinde Rahmani Altın Kadeh,Ne Yapacağını Bilmiyorsun...

    Bu Acizliğine Ve Çaresizliğine Bakan Rabbinden Utanıyorsun..Ama Elinden Gelen Bir Şey Yok...Ve Sen Tüm Teslimiyetinle Yinede Ondan Umudunu Kesmiyorsun Ve Ona Sığınıyorsun...

    Bu Teslimiyet Halinle Rabbin Sana Tekrar Bir İhsan-ı İlahide Bulunuyor Ve Alemlere Sığamayıp Kulunun Kalbine Sığıp İlham-ı Rahmetini Kalbine Verdiği Anda Bütün Algıların İdraklerin Birden Açılıyor...


    Ve Sen Kalbine İlham Edilen Bu İlah-i Vahyi Anlamaya Başlıyorsun...

    İlk Söylediğin Söz "AMAN YARABBİ" Oluyor....

    Seni O Haremgâh-ı İlâhi ye ( Cenâb-ı Hakkın mübarek kıldığı ve özel kimselerden başkasına açmadığı kutsal mekâna) Gelmeni Sağlayan Şeyin"AŞK" Olduğunu Anlıyorsun...


    "Besmelesiz İçilir'de Aşksız İçilmez Kadehtir Bu" Sözünün Sırrını Çözüyorsun...

    Ve Başlıyorsun O Sonsuz Mana Ve Sır Dolu İki Sözün Ardındakileri Kendine Söylemeye...

    Allahın Herkese Verdiği Bir İşi Yapmadan Önce Veya Yemeden İçmeden Önce Onun İsminin Anılması Olduğunu Hatırlıyorsun... "Bismillahirrahmanirrahim" ....Bu Rabbini Anmaktı,Bu Sırrı Çözmeye Atılan İlk Ve Doğru Adımdı...

    Ama Rabbin "Besmelesiz İçilir" Demişti...Peki Bu Nasıl Olacaktı?
    İşte Tam Bu Anda Rabbin Tekrar Kalbine İlham Eder Ve Anlamaya Başlarsın Yine...

    "Besmele Kelimesi : Bismillahirrahmanirrahim'in En Başında Olan Ve Özü İtibarı İle Arapçada "İSİM" Anlamına Gelen "SM" Kelimesi'nin Bir Kısaltması Olduğunu Görüyorsun...

    "İSİM" Kelimesini Her Şeye Ve Herkese Söyleyebilirdin...Ama Allah,Rahman Ve Rahim Sadece Ona Aitti...

    Bu Sözden Anlarsın ki "SM(İSİM)" Kelimesi Onu Anmak İçin Kullanılan Bir Sözdü Ve Rahmaniyet İçermeyen,Tanımlamak Ve Belirtmek İçin Kullanılan Bir Kelimeydi..."SM(İSİM)" Olmadan Rabbini Ana Bilirsin Demişti Allah...

    Ve Onun Sonsuz Sır Dolu Sözlerinin Yarısına Gelmeye Başladın...
    Artık Onu Nasıl Anman Gerektiğini Biliyorsun...Onun Adı Olmadan O Kadehi İçemeyecektin..."İllahirrahmanirrahim"İn Sadece Onu Zikrettiğini Ve Sadece Onun İle Dolu Olduğunun Farkına Vardın....

    Artık "BESMELE" Olmadan İçebilirsin...Ama Daha Çözmen Gereken Bir Sır Dolu Sözü Daha Vardır...

    "Besmelesiz İçilir'de,AŞK'SIZ İÇİLMEZ"...

    Rabbin Sana Öyle Hikmetli Bir Söz Söyledi Ve Öyle Bir Ruhsat Verdi Ki,

    "Bi'sm'illahirrahmanirrahim"in İçinde Olan Bir Kelimeye Tasarrufun Oldu...
    Artık Bu Bir Cümlenin İçinden,Hangisinden Tasarruf Edeceğini Biliyorsun...

    Ve "SM(İSİM)" Kelimesinden Tasarruf Edebiliyorsun...
    Artık Onu Dilediğin Gibi Anma Ruhsatına Sahipsin...

    Bu Tasarruf Ruhsatını,Ancak Makamı "Haremgâh-ı İlâhi"yi Nasip Ettiği Kimselere Vermişti Allah...O Makama Gelen,Her Nasip Ettiği Erenler Evliyalar Ve Dervişler Kendilerine Has Ve İlham Edilen Söz İle O Kadehi Yudumlar...


    "AŞK'SIZ İÇİLMEZ" Demişti Rabbin...Ve Son İlahi Kelimetullah Sırrını'da Anladın...Aşk İle Gelmiştin O Makama...Rabbin Seni Oraya Getiren Ve Kendisinden Başkasına Aşık Olanı Değil,Rabbine Aşık Olanları Çağırmıştı Kendine...

    Artık Rabbinin Sana Verdiği Tasarruf Ruhsatını Kullanarak,Hem "AŞK" İle Onu Anabilir Hemde "SM(İSİM)" Kelimesinden Tasarruf Edip Besmelesiz Anarak Onun Yerine "AŞK" I Koyabilirsin...

    Rabbi'nin İhsan-ı İlahisi Ve Kalbine Verdiği Vahiy Sayesinde
    O Makama Nasibi Olmuş Her Evliya,Eren Ve Derviş Gibi Seninde Kendine Has Rabbine Söyleyebileceğin Bir Sözün Tamam Olmuştur Artık...

    Bütün Teslimiyetin,İçtenliğin Ve Samimi Aşkın İle Coşarak,Tasarruf Edip Tamamladığın O Sözü Söyleyerek Yudumlarsın O Kadeh-i İlahiyi...

    "BiAŞKillahirrahmanirrahim"

    Artık Tasarruf Ruhsatın İle Tamamladığın Bu Söz "Haremgâh-ı İlâhi"de
    Diğer Aşıkların Sözleri Gibi Sana Mahsus Ve Bütün Alemlerde Zikrin Olmuştur...

    Her İşe Başlarken "RAHMAN VE RAHİM OLAN ALLAHIN AŞKI İLE" Alamına Gelen
    "BiAŞKillahirrahmanirrahim" Senin Zikrin'dir Artık...

    Allah'ın Aşkı İle Yanıp Tutuşman,Seni Önce Tefekkür Hazinesine Kavuşturdu,Sonra O Pek Az Kişilere Nasip Edilen Makama Getirdi...

    Ve İhsan-ı İlahi İle Rabbi'nin Sana Söylediği Hikmet Ve Sonsuz Manalı Sır Dolu Sözlerin Hikmetine Erdin...

    Onun Lütfu Ve Kalbine Sığınması İle Sana Sırrın Manasını Çözdürdü...

    Artık İlk Üç Yudumdan Birini "BiAŞKillahirrahmanirrahim" Diyerek Yudumluyorsun...İlk Aldığın Yudumda,Ayakta Durmana Rağmen Düşüp Bayılmıyor,Ama Bilincini Kaybediyorsun...

    Sanki Ruhunda Bir Karıncalanma Hissi Olmuş,Gözlerine Bir Karartı İnmiş Gibi Bütün Ruhun Uyuşmaya Başlıyor...

    İlk Aldığın O Yudum,Ruhunu Tuz Tanesi Kadar Zerrelere Ayırıyor,Her Bir Zerren Ayrışmasına Rağmen,Hepsinde Ayrı Ayrı Kendini Hissediyorsun...


    Her Bir Zerrenin Senin Olmadığını Ve "ALLAAAH" Dedikleri Duyuyorsun...
    Rahmetle Hissetmeni Ve Rahmetle Duymanı Sağlamıştır O İlk Yudum...
    Artık O Makamda Olanlara Verilen Hikmetlerden Biri Verilmiştir Sana...

    "Rahmet İle Duymak"...Kimselerin Duyamadıklarını Duymaya Başlayacaksın...Rahmani Seslere Öyle Aşina Olacaksın ki,Melekleri,Bitkileri Canlı Ve Cansız Bütün Eşyaların "ALLAH" Dediğini Duyacaksın...

    Aldığın İlk Yudum,Ruhunu Zerreden Zerreye Böldükçe Yok Olacaksın...
    Yokluğun İçinde Var Olan Bir Yok Olacaksın...

    Ve Rabbin İlk Yarattığı Gün Gibi Tekrar Seslenerek Var Edip Olduracak seni...

    "KÛN" (OL) Diyecek Rabbin...Zerrelerin,Bu Gelen Emirle Bir Anda Var Olacak Ve Kendini Tekrar Ayak Duruyor Ve Kadehi Elinde Tutuyor Bulacaksın...

    Öyle Bir Duygu İçine Gireceksin Ki, Elindeki Kadehle O An Mevlana Misali Tebessümle Kendini Tavaf Edeceksin...
    Bütün Kainatın O sonsuz Sessizliğinin Gerçekte "ALLAH" Diye Bağırdığını Duymaya Başlayacaksın...Rahmetle Duyuyorsun Artık...

    Rabbinin İhsanı İle Sırrına Vakıf Olduğun,Sana Has Zikirin İle...
    Bu Haller İçinde Kendi Etrafında Dönerken Durup üç Yudumdan İkincisini İçeceksin...

    "BiAŞKillahirrahmanirrahim" Diyerek...

    İlk Yudumda Olduğu Gibi,Yine Bilincini Kaybedeceksin,Ama Bu Defa Bütün Sesleri Duymaya Devam Edeceksin...

    Etraf Tekrar Kararacak,Ve Sen Bir Daha Zerrelerin Zerrelerine Bölünecek,Ve Her Birini Duyarak Tekrar Yok Olacaksın O Yokluğun İçinde....

    Yokluğun İçinde Yok Olmana Rağmen Bütün Kainatı Duymaya Devam Edeceksin...Hikmetle Verilmiş Ve Açılmış Olan İlahi Duyumunla...

    Ve Görmeye Başlayacaksın,Yok Olmana Rağmen...Sanki Hiçbir Yerde Değilsin Ama Her Yerdeymişsin Gibi,Yok Olmana Rağmen Göreceksin...

    Aldığın İkinci Yudum,Rahmet Gözünü Açmıştır...Gafletle Bakmaktan Kurtarmıştır Rabbin Seni...

    Meleklerin,Bitkilerin Ve Canlı Cansız Bütün Eşyanın Saçtıkları Nurları Görmeye Başlarsın...

    Rahmet Gözün Açılmıştır Artık...Görüyorsun Bütün Bir Kainatın Nasıl Işıklar Saçtıklarını Ve Zikirle ALLAH'a Tavaf Eder Gibi,Kendi Etraflarında Döndüklerini....

    Bu Güzelliklere Rahmet Gözüyle Meftun Meftun Bakarken Rabbinden Bir Emir Daha Gelir...Yok Olmana Rağmen Rahmetle Duyup Rahmetle Görmene Rağmen Bir Nida Daha Gelir...



    "KÛN" (OL) Diyecek Rabbin...Ve Biranda Ayakta Durmuş Elinde Ki Kadehle Kendini Bulacaksın Tekrar...

    İlk Yudumda Olduğu Gibi Tekrar Sekerat Haline Bürünecek Ve Bir Daha Dönmeye Başlayacaksın Kainatı,Rahmetle Duyarak Ve Rahmetle Görerek...

    Ve Üç Yudumdan Son Olan Üçüncüsünü İçeceksin...Rabbinin İhsanı İle Sırrına Vakıf Olduğun,Sana Has Kıldığı Zikirin İle...


    "BiAŞKillahirrahmanirrahim" Diyerek...


    Bu Defa Rahmetle Gördüğün Her Şey Bir Anda Karanlıkta Kalacak,Rahmetle Duyduğun Bütün Bir Kainat Sessizliğe Bürünecek
    Ve Hiç Bir Şey Göremeyecek Ve Duyamayacaksın...


    Ve İlk Yudumunda Olduğu Gibi Ruhunu Kaplayan Hisler Tekrar Seni Zerrelerin Zerrelerine Bölerek Yokluğun İçinde Yok Edecek...

    Ve Yokluğun İçinde Yok Olmana Rağmen,Bu Defa Sesleneceksin Rahmeti Ve Hikmeti Sonsuz Olan Rabbine...Sana Has Kıldığı Zikir Ve Bir Şiir İle ...


    "BiAŞKillahirrahmanirrahim"
    Bildim Sana Gelen Yol Geçer Aşktan


    "BiAŞKillahirrahmanirrahim"
    Aşksız Varılmaz Kapına Bin Yıl Secdeye Varsam


    "BiAŞKillahirrahmanirrahim"
    Haremgâh-ı İlâhi Nasip Olmaz Her Kula Aşk Olmadan


    "BiAŞKillahirrahmanirrahim"
    Bildim Sözün Sırrını,İlmini Aşk İle,Aşktır Manası İsmi Azam


    "BiAŞKillahirrahmanirrahim"
    Bade-i Kudret Suyu İçtim Aşk İle Kana Kana Kadehi Altından


    "BiAŞKillahirrahmanirrahim"
    Rahmet İle Duyar Oldum Cümle Kainat Diyor Ya Allah Ya Rahman


    "BiAŞKillahirrahmanirrahim"
    Açıldı Gözümdeki Perde,Rahmetle Görür Oldum Şükür Sana Mevlam


    "BiAŞKillahirrahmanirrahim"
    Çözüldü Dilim,Döküldü Sözler,Söyler Oldum Cümle Aleme Kaside-i Rahman



    Çözülmüştür Artık Kapalı Olan Son Sır...Açılmıştır Artık Dilindeki Kilitler...
    Duyman Ve Görmen Gibi Konuşmanda Rahmani Olmuştur Artık...

    Sırlı Sözler İle şiirler Okuyan Aşıklardan Biri Oldun...Artık Görmediğin Bilmediğin Bir İnsanı Rahmetle Duyacaksın...Ve Onu Rahmetle Göreceksin
    Hatta Ona Rahmetle Şiirler Okuduğun Vakit,O Buna Hayretle Bakacak Ama Sen Ermişliğini Dile Getirmeyeceksin...


    Dile Getirmediğin Gibi Sana İthaf Edilen Bu Dervişlik Sıfatını Tüm Hiçliğinle İnkar Edeceksin...Çünkü Sen Bu Makama Gelmeden Evvel Bir Hiç Olduğunu Kabul Ederek Geldin...Tefekkür İle Aşık Oldun,Aşk İle Rabbinin O Makamına Çıktın Ve O Makamda Yok Olup,Var Oldun Tekrar...


    Ve Bu Hikmetler İle Haremgâh-ı İlâhi'de,Senden Önceki Velilerin,Erenlerin Ve Dervişlerin Kendilerine Has Sözleri Olduğu Gibi,O Makam-ı
    Lâ Nihâye de (Sonu Olmayan Makamda)Seninde Rabbinden Ruhsatını Aldığın "BiAŞKillahirrahmanirrahim" Sözün Yankılanacak Sonsuza Kadar,Sana Has Bir Biçimde...


    Ve Son Defa Seslenecek Rabbin Sana...

    "KÛN" (OL) Diyecek...Ve Biranda O Kainat Alemine Açılmış Olan Balkonda Ayakta Durmuş Elinde Ki Kadeh Olmadan Bulacaksın Kendini Bu Kez...


    Son Hikmetin İlahi Yudumunu'da Aldın...Artık Duyman Ve Görmen Gibi Dilinde Rahmetle Konuşacak Ve Söylediklerini,Yazdıklarını Cümle Alem Okuyup Herkes Kendine Bir Pay Çıkartacak...ama Sen Muhabbeti Aşka Seslenmiş Olacaksın...Aşk İle Rahmanı Arayanlar Olacak Ama Bu Yolun Sırrını Aşikar Etmene Rağmen Seni Kimseler Anlamayacak...
    Pek Az Müstesna Kimse Ve Onunla Beraber Olanlar Anlayacaktır...


    Rabbin Seni Kendisine Dilemişse Eğer,Unutma Ki Gönlüne Kendi Aşkını Bahane Eder Aratır...Sonra Bir Beşere İle Karşılaştırır...O Beşer Aşk Yolunda Hanesi Olan Bir Hancı Misali Seni Bekler...Her Aşk-ı Arayana Yolu Göstermez...Önce Aşkına Bakar Sonra Haline...Enson Nefsine Bakar...

    Eğer Dünya Kokusu Varsa Üstünde Bir Bahane İle Seni O Yoldan Uzak Eder...Döner Dolaşırsın Bir Başına Huzursuz Ve Kalbine Hitap Etmeyenlerin Yanında...Bir Yanın Hancıda Kalmıştır...Dayanamaz Tekrar Varırsın Han Kapısına...Ve Yine O Hancı Bakar Haline..."Dünya kokuyorsun" Deyip Bir Daha Yollar Seni Geriye...

    Ve Artık Sen O Hancıyı Uzaklardan Takip Edersin...Sanki O Seni Görmüyor Ve Duymuyor Zannedersin...Oysaki Senin Her Halini O Hancıya Bir Bildiren Vardır...

    Rabbin İşte Böyle Bahaneler Ve Tevafuklarla Seni Bir Tefekküre Yollar...Tefekkürle Aşka Yol Aldırır...Ve Aşk İle Sana Bir Makam Nasip Eder...O Makama Geldiğin Vakit Kulaklarını,Gözlerini Ve Dilini Rahmet İle Açar...

    İşte Sana Bunca Hikmetleri O Makama Geldiğinde Verecektir...

    Ve Geldin...Bunca Hikmetli Halleri Aldın...Senin İçin O Haller Ve Vakit Tamam Olmuştur...

    Bu Makama Nasıl Geldiğini Hayretle Düşünürken Rabbin Sana Ayetiyle Vahyeder Bir Anda...


    Yâ eyyuhel muddessir...Kum fe enzir...Ve rabbeke fe kebbir.
    Ey Örtüsüne bürünen!....Kalk Ve Uyar...Rabbini tekbir et (yücelt).
    Müddessir/1-2-3

    Bir Anda Açılır Gözlerin...Ve Kulaklarında Yankılanmaya Devam Ederek Uzaklaşmaya Başlar Onun Son Sesi Ve Sana Son Vahyi...

    Etrafına Bakıyorsun...Artık Odan'da Gözlerini Açtın...Şimdi Dünyadasın...
    Ama Sen Eski Sen Değilsin...

    Üzerinde Hiç Bir Beşerin Asla Göremeyeceği Libas-ı Rahman-i Olan Sultanlık Elbisesi Vardır...

    Dünyaya O Elbise İle Geldin...Ve Hazreti İsa Peygamberin "Kişi Anasından İki Kere Doğmadıkça, Göklerin Melekûtuna Ulaşamaz." Sözünün Manayı Sırrına Erdin...Önce Annenden Doğduğun Hal İle Yaşattı Rabbin Seni...

    Sonra Yatağında İken Aldı Canını...Çıkarttı Seni O Makama...Rahmetiyle Sardı Seni...Ve Hikmetle Donattı...
    Ve Tekrar Dünyadaki Bedeninde Can Verdi...İşte Böylece Hazreti İsanın Bu Sözünüde Anlamış Oldun...Artık İnsanların Mana Veremediği Sözlere Her Duyduğunda,Rahmet İle Açılmış Olan Kulakların O Sözlerin Derun-i İdrakine Hemen Varacak...


    Çünkü Sen Bu Hikmeti İlahiyi Almış,Libas-ı Rahmaniyi Giymiş Görünmez Bir Sultansın...
    Artık Olayların Ardındaki Sırrı Görebiliyorsun...Ve Gördüğün Her Olayda Ve Her İnsanda Ne Olduğunu Anlıyorsun...

    Bu Hallerini Görenler,Dünyalık Vasfına,Kıyafet Ve Cemaline Bakarak Seni Okuduklarından Dolayı Bilgin Zannedecekler...

    Halbuki Sen Onların Görmediği Ve Göremediği Sultanlığın İle İçlerinde Dolaşmaya Devam Edeceksin...

    Rabbinden Aldığın Enson Emir İle İnsanlara Konuşacaksın...Her Sözün Onu Söyleyecek,Her Halin Onu Anlatacaktır...

    O Makam da İken Senin Tasarrufuna Bırakılmış Olan Ve Bu Zamana Kadar Cümle Aleme Tasarruf Edilmesi Yasak Olan "Bismillahirrahmanirrahim"
    Senin Zikrin Değildir Artık...

    Kimselere Bunun İdraki,İlhamı Ve Tasarruf Ruhsatı Verilmemiştir...
    "BiAŞKillahirrahmanirrahim" Sana Mahsustur...
    Aşk İle Hakka Ermeyenlere Yasaktır Bu Söz...Sırrı Bilmeyenler Çekemeyecektir Bu Zikri...

    Sakın Beşere Aşikar Eyleme Sırrını...İbni Arabi Gibi Hem Yurdundan Kovulur,Hallacı Mansur Gibi Asılır,Nesimi Gibi Canlı Canlı Derini Yüzdürürsün...

    Onlar Aşkın Sırrına Ermişlerdi...O Sultanlık Elbisesi İle Gezdiler...Nice Hikmet Dolu Rahmetle Sözler Söylediler...Kimseler Anlamadı Onları...Görmedi Kimse Üstlerindeki Sultanlık Libasını...

    Aşikar Eyleme Zikrini...Hiç Duymadıkları Ve Duyamayacakları,Duysalar Bile Anlamayacakları Sırrını Söyleme...

    Rabbinin Murad-ı İlahisi İle Sana "İfşa Et" Dediğin Gün Gelecektir Elbet...
    İşte O Zaman Halk Sana Taşar Atarken Acımayan Canın,Dostun Attığı Bir Gül İle Acıyacaktır...

    İşte O zaman Anlayacaksın,İnsanların Senin Sesini Duymadıklarını...
    O Zaman Göreceksin İnsanların Kulaklarının Sağır,Gözlerinde Ki Perdelerin Kapalı Olduğunu...

    Haykırsan'da Duyuramayacaksın Sesini...Göstersen'de Göremeyecekler Hakikati...

    Onlara Kızma Sakın...

    Çünkü Rabbin Kapatmıştır Onların Gözlerini...

    Gözlerinde Çekilidir İlahi Bir Perde.


    Saygılarımla : Emrah Yıldırım
    @MenDehliZeman

    Not : Allah,Hepimize Böyle Bir Hali Yaşamayı Ve O Özel Makama Aşk İle Çıkmayı Nasip Etsin...

    "BiAŞKillahirrahmanirrahim" Zikrini Çekme Yetkisine Sahip Olan Bu Zat-ı Sultana Ve Geçmişteki Sultanlara Verdiği İzni İlah-i sini Bizlerede Versin...

    O Makamı Bizlere Lütfettiği Vakit,Bizimde Ruhsatımızın Tasarrufuna Sunacağı Bir Kelimetullahı Nasip Eylesin...


    Bizlerde Aşk İle Yazalım O Şahsımıza Mahsus Kelimetullah-ı...
    Başkalarıda Okusun Aşk İle...

    Sende Oku...Muhabbeti Aşk İle...

    Muhabbetimiz Aşkla Dolsun..Son Sözümüz Aşk Olsun...

    Perdemiz Açık Olsun...

    Allaha Emanet Olun...
  • " 80 LERDEKİ YOKLUĞUN AİLELER ÜZERİNDEKİ ETKİLERİ VE BU ETKİLERİN KORKUYA GÜDÜMLÜ ANNE TERLİĞİNE EVRİLİŞİ ÜZERİNE PARADİGMALAR "

    Evet konumuz 70 ler ve 80 leri kapsıyor kısmen =)) O dönemlerde çocuk olanlar için oyunun adı idi YOKLUK .. ama yok olduğunu daha doğrusu YOKLUĞUN anlamını bilmezdiniz.. bu yokluk kavramı sadece çocuklar için geçerli değildi..Misal ana babalar için de bu geçerliydi.. Tv yi ele alalım örneğin..the özalın anayasayı bir kez delmekle birşey olmaz dediği günlerin öncesinde magic box yani inter star bugünki hali ile star yokken tv açılmazdı .. çünkü 12 kanal kapasiteli tv ye sahip olanlar için trt sadece tek kanaldı ve gündüz vakti pek yayın yapmazdı..YOKTU yani bizim için anlayacağınız..yurtdışından tanıdıklar gelirdi anlatırlardı orda 40 kanal var falan inanamazdık nasıl olur diye ?!?!! aklımız almıyordu çünkü ..bugün canımız istediği an soyup yediğimiz muz kivi falan zenginlik göstergesi ..kivinin fotoğrafını bile görmemişiz o derece YOK hayatımızda =) e tabi bu böyle olunca değer yargıları ve ahlak kuralları da çok farklıydı ..beslenme çantama atıp annemden habersiz okula götürdüğüm muz için hem öğretmenden hem annemden bir araba zopa yediğimi dün gibi hatırlıyorum..çünkü alan vardı alamayan vardı .. alamayanın canı çekmesin diye göz göre göre yedirmezdi öğretmen onu size.. anne baba okula çağrılır , sorumsuzluk ve terbiyesizlik yüze vurulur , herşeyden habersiz ebeveyn barut küpüne dönüp öğretmenin anlattıklarını sineye çekip leblebi gibi yutarken pimi çekik el bombasına döner , evdeki minik Van Damme ' lar için survivor çanları çalardı..Kan Sporu'nu evde hem izledik hem yaşadık anlayacağınız .. Yerli malı haftası kutlanır çocuklara Türk malı kullanımı öğütlenirdi..Portakalın ekürisi o günlerde leblebi tabi.. bu vasat ikiliden oluşmuş kombinasyonlarla döşenmiş günler dahi çılgın Manhattan partileri kıvamında geçerdi bizler için ilkokulda .. bir masada leblebi portakal ..diğerinde leblebi portakal..
    sende ne var?
    annem ceviz koymuş!!
    tüm gözler o masada =) evden gelen 4 ceviz neredeyse 40 eşit parcaya bölünür paylaştırılır.. Cin Ali o günlerde çok populer ..sonradan semirmiş bıdık ali serisi ile pabucu dama atılmadan önceki günleri .. hoş gerçi 2000 lerde turkcell hazırkart reklamları ile geri döndü yenilenmiş imajı ve manitası ile.. her dönemin adamı oldu o! oyuncak derseniz çok kısıtlı..LEGOYMUŞ UZAKTAN KUMANDALI ARAÇLARMIŞ GI JOE -ACTION MAN FİGÜRLERİ FALAN HİÇBİRİ YOK!!! ordan burdan bulunan rulmanlarla tornet falan yapılır yokuşlarda rendelenmiş kaşara döndüğümüz günler yaşanırdı .. kollar bacaklar yara bere içinde ama gözlerin içi gülüyor.. sigara kağıdı şişe kapağı ve misket gözbebeği.. toplanır kolleksiyon yapılır falan fistan.. çokta nostalji ile kafanızı şişirmek istemiyorum .. kısaca YOKLUK tan var edilen bir dünyamız vardı.. tüm bunları buna vurgu yapmak için yazdım ..amacım 80 lerde çocuk olmak topiğine madde sıralamak değil.. anlat anlat bitiremeyiz ne o maddeleri ne o günleri..Ondan kelli , asıl inceleme burda başlıyor =) yokluk ve insanlardaki değer yargılarına etkileri ve arada kalan çocuklar asıl ele alacagımız husus =)

    - " Bir maniniz yoksa annemler size gelmek istiyor Zöhre Teyzeciğim!" -

    Yukarda belirttiğim gibi olanaklar böylesine kısıtlı iken , güneş batana kadar it ayağından paça yemişçesine oynayıp gezen , orda burda iğdeye ,vişneye ,olmamış ham elmaya dalan , günde 500bin kalori yakan çocuk bünyesi akşam olunca hüzünlere gark olurdu..Anneye ev gezmesi için yalvarılır (pek tabii ÇOCUKLU BİR EV) , "ÇOK" uslu bir çocuk olunacağına dair sözler verilir (?!?!?!) , baba da onaylarsa elçi olarak komuşuya çıkılıp yukardaki cümle kurulurdu.. komşu, "tabii buyursunlar" derse muazzam bir sevinç ile eve geri dönülür ,hazırlıklar başlardı..tabii komşunun evde olmadığı ya da kibarca kışalandığınız namüsait durumlar muazzam bir hüzün ile eve geri dönülür arkada barış manço gülpembe veyahut dönence çalardı soundtrack olarak.. bu gezmeler apartman aşırı ise muhakkak pastaneden tulumba tatlısı veya başka bir tatlı alınır götürülür ,komşuya gidiliyorsa evde pişen aşure, helva , pasta börek bir kaba konur üstü bir peçete ile örtülür , aman efendim ne zahmet ettiniz sözlerine karşılık ev sahibi veya sahibesine verilirdi..hoş gittik beş geldik muhabbetleri ile başlayan henüz biz çocuklar için kontrolden çıkmamış misafirlik bundan sonra başlardı..gidilen evin kızının kolonya servisine müteakip çaylar börekler pastalar servis edilir karınlar doyurulur depo fullenirdi..bu arada ilk tehlike dolu soru sorulurdu biz çocuklara "BİRAZ DAHA ALMAZ MISIN EVLADIM ?" bu aslında tuzaklı bir soruydu .. Soran ikram etmek ister ve hiçbir art niyetle bunu sormazdı size..ama ikinci bir tabak istemek o YOKLUK günlerinden gelip geçmiş anne baba için inanılmaz ayıp olarak algılanır , bu suçun cezası asla karşılıksız kalmazdı.. Anne yine tuzaklı ve uyarı dolu yalnız siz ikinizin anladığı bir ses frekansıyla " YE OĞLUM BURASI YABANCI YER DEĞİL! derse de almamak hatta ve hatta önünüze bir tabak daha geldiyse bile el sürmemek elzemdi..SÜRENLERE NELER OLUYOR ANLATICAM AZ SONRA =)) e karınlar doydu ,enerji barı perfect !(street fighter nesline selam olsun! ) hemen çocuklar bir odaya ayrılır neşeye koşulurdu..Başında bir büyük olmayan bu çocuklar muhakkak bir şey kırar döker =( Punisher aromalı anne ve telaşlı ev sahibesi koşup hasar kaydı çıkarmak için soluğu odada alırdı..( Burdan sonrası cidden bir dram .. kalbim şu satırları yazarken dahi korkuyla doluyor o günleri hatırlayıp..)

    Zöhre Teyze , "Aman sizde birşey yok ya daha ne olsun cana geleceğine mala gelsin", diyerek bir yandan kendi çocuğunu sizin annenize çaktırmadan çimdikler sizin kafanızı okşar , buna karşılık anneniz de çaktırmadan sizi kevgire çevirmek suretiyle evsahibinin oğluna sevgi gösterip , "Hep bizim oğlanın işleri bunlar" diyerek dert yanardı.. evsahibi kırılan dökülen parcaları temizlemek için içerden faraş süpürge falan almaya gittiyse kısık ama ölümcül bir ses tonuyla "SENİNLE EVDE GÖRÜŞECEĞİZ ŞİMDİ KUDUR BAKALIM !" der zehri yuttururdu size..bu şu demekti: bunlar KARA KAPLI DEFTERE YAZILDI!! ve o defteri açan eller o akşam muhakkak o hesabı dürerdi..şimdi -dili geçmiş zamandan çıkarak olacakları anlatayım..

    Bir köşede 8 yaşlarında 2 çocuk .. diğer köşede çift kişilik tahminen 60 70 kiloluk ikiye ayrılmış bir oturma grubu parçası..odada buz gibi bir korku havası.. soğuk terler dökülüyor.. şu dakika sizin için iki seçenek var.. eğer ki misafirliğin son demlerindeyseniz salona gidip uslu uslu oturup ölüm olmasa bile evde maruz kalacağınız kısmi felci kabullenecek ya da eğlenceye devam edeceksiniz.. TABİİ Kİ HER DURUMDA EĞLENCEYE DEVAM!! İÇ SOĞUK SULARI GÖR POPOM YOLLARI!!! =)) Bundan sonra yapacagınız şey iyice azıtıp kudurup yoldan çıktıktan sonra misafirlik biteyazdığı anlarda uykuya dalmak.. Kitaptaki en eski hile bu .. İnandırıcılık çok önemli zira işlediğiniz kabahatlere karşın birde uyuyor numarası yaptığınız anlaşılırsa kısmı felç bitkisel hayata dönebilir!! Ölüm sizi almış da geri getirmemiş gibi hareketsiz yatmalı , anneden gelecek ilk çimdiğe kati suretle reaksiyon gösterilmemeli ki bu çok zor =)) Pek tabii odaya girildi o çimdik yendi ve uyanıldı.. apartman merdivenlerinde isteksiz adımlar .. Eve giriş.. Anne eğer işi biliyorsa avını asla korkutup kaçırmaz ..Siz de yaptıklarınız yanınıza kar kaldı zannederek sevinçle yatağınıza yatmaya yeltenirsiniz .. Bu arada anne üstünü değiştirmiş mühimmat ve cephane tedariğini yapmıştır .. O yaşlardaki çocuklarda daha bir gelişmiş olan korkuyla katalist (bir şeyin ya da şahsın bir başka nesne olgu veya şahısla etkileşime girmesi durumu bkz : kimyasal reaksiyon ŞAHSIN YUSUF HALİ!! anla işte eheueheueh =) ) yetisi devreye girdi.. sizin arkanız annenize dönük görmediniz onu ama bir nesne uçarak geliyor size doğru..Burda bir nesneyi size tanıtmam gerek ..Nedir o ? GÜDÜMLÜ ANNE TERLİĞİ! Gülmeyiniz ..Bu öyle bir nesnedir ki hedefini muhakkak bulur .. kapının önündeyseniz içeri kaçarsınız ,33 banttan seker yine de sayıyı alır .. (Semih Saygıner gelse açıklayamaz bu kutsal nesnenin varoluşunu ..) hem sayıyı hem de canınızdan bir parcayı daha doğrusu.. hedefi bulamaması durumunda anne terliği getirmenizi söylediyse muhakkak getirmek FARZDIR(bakınız sünnet demiyorum!!)..çünkü daha fazla kızacak olursa dozaj artırımı devreye girer .. O durumlara girmek bile istemiyor o anları aklıma dahi getirmiyorum.. Bu arada arkada bu çalıyor : https://www.youtube.com/watch?v=Y15ZT1_VUfM 0:07' de giren kanuna çok dikkat ediniz =) siz de işi biliyorsanız paşa paşa gider beyaz bayrak ile koşulsuz şartsız teslim olur Sevr'i imzalarsınız..Kurtuluş Savaşına yeltenenin sonu cidden mortal kombat "finish him" lerine döner.. Fatality lere koşarsınız..
    İşte kitabı görür görmez aklıma gelenler bunlar oldu =)) Başlık 80 lerde doğanlar için kırmızı alarm verdiriyordu yukarda yazdıklarımdan dolayı BENİ OKU diye .. Hemen sahaflardan edinip 2 3 gün gibi kısa bir sürede hatmettim.. Zaten okuması o derece zevkli ki kitap okuduğunuzu dahi anlamıyorsunuz.. tespitler ekol ötesi .. Şu anlattığım anektodların hepsi ve çoooook daha fazlası kitapta mevcut .. Mutlaka alıp okuyun .. Kesinlikle kaçırmayın!!

    Ne olaki bu Mortal Kombat fatality leri diyenler için link :

    https://www.youtube.com/watch?v=2YxPFw7lfY0

    O GÜNLERİ ANMADAN OLMAZ .. COMMODORE CULAR SİZLERE DE SELAM OLSUN =))

    https://www.youtube.com/watch?v=3JQkW6BgUYU
  • Yani.
    Evet. Aynen düşündüğün gibi…
    Kabul etmenden korkuyorum, diyemiyorum kimselere. Bahanelerden bir krallık sunuyorum sorana. Bu arada evet haberi olanlar var. Üzgünüm. Ama bir delinin dostları onlar, incitmekten sakınan. Yarayı kesmekten bahseden, ateşi söndürmekten. Sağ olsunlar.

    Evet.
    “Evet” inden korkuyorum. Çünkü deliyim. Öyle böyle değil, bildiğin gibi yani ya da bilmediğin gibi. Ben başkalarına benzemem desem inanmazsın belki. Ama benzemem inan. Ben sabırlı deliyimdir, uzun mesafe susarım. Soluksuz kalır küfür sahibi, şiddet ehli merhameti görür. Zevkin düşkünü, düşüverir tevazuya oradan hesaba gelir usul usul.
    Deliyim ben. İnan.
    Düşersen tutmam, atlarım.
    Güldün bir aralık, daha o andan itibaren Cennet. Sana bana değil tüm insanlığa, gözümün değdiği, elimin erdiği her yere taşırım ışığını, sevapsa senden, yardımsa senin için, iyi niyetse hatırına.
    Gözünü mü süzdün, bulut mu yürüdü bakışına. Bırakmam akışına. Kırarım zamanı, cehennem aratır nefretim. Süzen, üzen, sızan ne varsa senden, artık yıkımıdır sebep sahibinin. Daha affı duymam, merhamet asarım darağaçlarıma. Gözüm kararmaz, kör bıçağı olur kanatırım boynunu uzatanın.

    Düşün.
    Bu bir gülüşüne cenneti taşıyanım.
    Ya seversen birde.
    Yazık değil mi Leyla’ya, Şirin iç çekmez mi? Ahını almaz mıyız Aslı’nın. Jülyet dirilmez mi?

    Lafı dolandırıyorum.
    Çünkü seversen. Gök düşer üstümüze, Kafdağı’nı bulurlar. Dünyada savaş diyen herkes tanır Aşkı. Balta ağacı sever, sadece grip oluruz her yağmur ıslanırım yanında. Nefes alsan dinlerim, versen dinlerim. Kulağım kalbinde. Ne şarkı ne şiir, yaşam hep sevgi ritminde. Gidelim de gideriz, bırakalım de bırakırız. Başlayalım de, başladım bile. Bırak ne derseler desinler. Ben senin ait olduğuna aitim. Yani sana. Gerisi laf-ı güzaf. Gerisi lakırdı, israf kalabalığı.

    Çünkü seversen. Borca girerim, harca girerim, çıkışı olmayan her sokağa bile isteye, güle oynaya, koşarak değil uçarak… Girerim… Sevmişsin sen bir kere. Hem de beni. Bak çıkmazlar nasıl bağlanıyor kavşağa, güvercinlerin nasıl doyuyor karnı. Anla kedinin, köpeğin rızkına çalışırım. Sokağın sahibi olurum, konuşamayana ses, yazamayana el, kaçamayana kanat olurum. “Seviyor” yazarım, bütün küskünlerin yüreğine, kimde varsa hakkım şimdiden helal olsun bak, kime çizgi çektiysem işte kaldırdım attım. Ay de doğsun, güneş de batsın.

    Seversen, yarım tamamlanır. Yaram iyileşir. Yârim derim. Güzel yârim. İste bak bu heyecanlar benim, bu çocuk; ellerinden tuttuğun, bu kaçık; öyle güldüren seni, bu şair; şiiri olduğun, bu Adam; gayri sonsuzun sınırına kadar kalbinde hüküm süreceğin.

    Seversen, alır giderim seni. Nereye istersen. İstemedin mi, o zaman tutup elinden hayallerim rota, hakikat merdiven. Dur durak bilmeden, en deli halimizle, en sevgi halimizle. Acıkırsak yeriz, yorulursak uyuruz, üşürsen ateş, korkarsan sığınak, sözün mü var işte can kulak, üzgün müsün kraliçem soytarınız emrinize amadedir. Yarına koşarız, yaşarız, yalınayak, günleri unutarak, ardımıza kör…
    Aşka uyanan bir yarının avcıları, kuşanmışız en sevdalı silahları. Kurşun mu işler bize. Balonlardan gökyüzü, teknelerde deniz, motorda özgürlük kokusu vadediyorum sana. Seversen.

    Yani seversen, bilemem belki çoluk çocuk hesabı, bir ev hayali, bir Aile telaşı. Anne sen olacaksan, bırak Baba görsün memleket. Mutluluğu damıtır, sağlarım geçimi. Çayın demi yârim, akşamın tatlı yorgunluğu -ki seninle vuslat. Ne renk istersen o renge boyarım hayatımızı. Dertten korkma, sabrımın çatısı büyüktür, sıkıntıya dağ gibi eyvallahım var.
    Kavga? Hani belki huzurdan bunalır da, mutluluk kâfi gelmez sana. O zaman. Ama tadında. Uzatmadan, soğutmadan – Tövbe haşa – ayırmadan.

    Yani.
    İhtimalin uzağında, gözlerinin uzağında, umurunun belki de hiç uğramayacağı durağımda. Bunları yaşıyorum ben.
    Anlatırken titriyorum, ihtimali bile… İnan… Kelime bulamıyorum.
    Peki böyle bir delinin dileğinden sıyrılıp,
    Gerçeğine sığacak cesaret var mı sende?
    Denilene göre başkasındaymış aklın. (düşün yani bunları bilmeme rağmen böyle manyağım )
    Sen hiç gemileri yaktın mı biri için?
    Bende yakmadım merak etme. Gemi için birilerini yaktım ama. Çünkü benim gemilerim, aşk okyanusunda yüzen gönüldür. Suyumun kaldırma kuvveti yoktur, kanadı vardır yüzer, ister derinden gider, ister yüzeyden. Tüm sığlıklara kayalıktır yüreğim.
    Hani çok biliyorsun ya, hadi bil bakalım şimdi
    Seni böylesine sevip, sevgisinin büyüklüğünden koruyan deli mi korkak,

    Yoksa “terslemem, gelsin söylesin” diyen nefsin mi?

    -ketum
  • Kasıklarımda çığlık çığlığa ağrımsın bakma öyle dokun yüzüme dünden kalma çocuk ellerinle. Biliyorum senin de derdin uyanmak benimle. İçinden çok kötü bir şey geçecek gibi olsa bile aynayı çevirmeden kendine ta kendisi oluyorsun ayna ayna içinde. Dur. Gidersen dökülecek derisi pullu ruhum. Beyhude konuşturma beni anla işte. Biliyorum derdin uyumak bir gün benimle. Göç etmenin peşini bırakmışsın belli gökyüzüne sol kanadın küsmüş ama birden ayağın kaymış ta neyin içine düşüvermişsin sen böyle? Anlatacak mısın avluda bir gün çocuk ellerince. Saçlarım dağıldı bak, sana çok yakışırdı halbuki. Ben de durmuyor hiç bir şey sen de durduğu gibi... Ay ötede konuşmayı öğrenmiş. Ona da çok yakışırdı anlatmak, dağınık bir kaç saç ile... Göğe saç çizelim mi geceleri? Taç yapmayı iyi bilirsin, bir şeylerin kış halini iyi bildiğin gibi... Gidecek misin? Zamanı değil. Saydın mı saatlerden önce durakları? Bir tanesi denize yirmi yedi adım. Yürürken yirmi yedi tane cümle düşündüm. Sen ne düşünürdün? Hiç. Olsun. Ellerin çocuk senin ve sayılı günlerin... Saçların çok güzel. Sen varken sokak adları ezberledim ben mutluluktan. Olmasaydın da ezberlerdim. Sardunyalı sokakların elbet adı olacak bir gün "Sardunya" çok inandım. Oraya ait ne varsa sende toplanacak. Çünkü tüm ezber sokaklarda ne varsa sen de toplanıyor. Sen topluyorsun adım adım gezgin ruh esintilerini. Bırakma beni. Ben senden de güzel olmak istiyorum ve kalırsam mümkün değil biliyorum. Sen yinede çocuk ellerinle tut beni. Öpecek misin? Bir dakika çünkü bir küçük kız kapıda dans ediyor ya da dans ettiğini sanıyor. Çocuk ayak bilekleri var ; narin. Basınca güzelleştiriyor. Saçlarını gördün değil mi kısa değil baktıkça uzuyor baktıkça çoğalıyor. Hani saç çiziyorduk geceye. Benzesin diye bir küçük dans eden bileğe. Lüle saçları sarı... Çok kalmadan gidecek belli. Büyüme. Duracak zaman. Koynuna bıraktığım sır çocuk, verme onu kimseye. Toplanıyorum evet. Yirmi yedi adım attım yine ve sen beni öpesin diye...
  • Bazen dönüp gitmek gerekiyor. Bazen 3-5 gün ağlamayı göze alıp, daha uzun süre ağlamaktan kurtulmak gerekiyor. 
    Sevilmediğini kabul etmelisin bazen.
    İstenmediğini anlamalısın. 
    Senin sevdiğinin seni sevmek zorunda olmadığını bilmelisin.
    Sana gösterilen bazı ''ilgi, sevgi'' hareketlerinin gerçek olmadığını fark etmelisin.
    Sen de bazen yedek olabilirsin.
    Sen de bazen ''sevgilin'' sandığının vakit geçirdiği duraklardan biri olabilirsin. Dikkat et bak: durak bile değilsin; duraklardan birisin…
    Kabul et!
    Aslında herkesten iyi senin bilmen lazım. Çünkü sen sevensin. Sen herkesten iyi bilmelisin seven insanın, isteyen insanın neler yapabileceğini. Çünkü sen yapıyorsun. 
    Seni görmek isteyen insanın istedikten sonra göreceğini bilmiyor musun sen? Görmek için çaba harcayacağını anlayamadın mı daha? Hâlbuki sen bir sürü çaba harcıyorsun görmek istediğin kişi için. O harcamıyor mu? Bırak o zaman. Aptal mısın sen?
    Bırak…
    Ama'ların, belki'lerin mi var? Peki, o ''ama ve belki''lerle yaşlanmaya hazır mısın?
    Bazen ağzına bir parmak bal mı çalıyor? Dur, tahmin edeyim: her seferinde hevesin kursağında kalıyor, değil mi? 
    Okyanus beklerken kaldırımın üzerindeki su birikintisi ile teselli buluyorsun, değil mi?
    Dur, savunmaya geçme; biliyorum senin okyanus kadar büyüğünü bile beklemediğini. Sen dereye bile razısın ama şansına hep çamurlu su düşüyor. Ama şansını kendin yaratıyorsun, unutma!
    Kabul et ve düşün: seninle ne yaşadığını! Hangi zamanları sana ayırdığını hatırlamaya çalış. O zamanlarda ne paylaştığını hemen hatırlama istersen çünkü birden ağır gelebilir. Doz aşımı olur ve aniden çökebilirsin. Yavaş yavaş gidelim…
    Kabul et ve anla: senden hoşlanmıyor bile…
    Biraz insaflı mı olayım? Peki, senin ona olan sevgin belki hoşuna gidiyordur ama bu da en iyimser ihtimal. 
    Düşün ve anla: o senin sevgilin ama sen onun sevgilisi değilsin…
    Yaşama artık gerçek olmayan bu aşkı…
    Gerek yok…
    Belirli birine hitap etmiyorum: sadece aşk yaşadığını sanan ve aslında sadece vakit kaybedenlere sesleniyorum…
    İlişki demek bu değil… Aşk ise asla böyle olmaz…
    Aşk, paylaşmak demektir.
    Aşk, gerçekten fedakârlık demektir.
    Aşk, adalet demektir.
    Aşk, sadece senin özlemen demek değildir. Bırak şimdi bana anlatma onun da seni özlediği masalını. Devamında da ''şartlar müsait değil, çok yoğun'' filan mı diyeceksin? Peki, sen yiyor musun bu saçmalığı? Kendine bu kadar salak olmayı yakıştırıyor musun? Ölüyor olması lazım bir insanın görmek istediği birini görmek için, onunla vakit geçirmek için zaman yaratamıyor olması için… Ölüyor mu sevgilin sandığın kişi? Farkında değil misin vakti olduğunda senin yerine başkalarıyla vakit geçirdiğini? Niye yapıyorsun kendine bunu? Saf mısın sen? Bu kadar mı açsın sevilmeye? Hâlbuki seni seven birçok insan var. İki kişi sevmiyor seni! Biri o insan diğeri de sensin. Sen, kendini sevmiyorsun. Çünkü kendini seven insan bu kadar küçülemez!
    Toparla kendini ve şu andan itibaren ''hayali sevgilini'' geride bırak.
    Çünkü sen bu dünyadaki en değerli insansın.
    Ve sen, senin değerini bilecek biriyle mutlu olmalısın…
    Etrafına o enerjiyi ver.
    Bırak…
    İlişki sandığın şey boş vakitlerini, arkadaşlarıyla buluşacağa saate kadar olan boşluğu, bazen en yakınındaki ev seninki olduğu için sende kaldığı zamanları seninle geçiren kişiyle yaşanmaz…
    Ya senin için ne yaptı o sevgilin sandığın kişi bugüne kadar? 
    Ne yaptı? 
    Hemen cevap veremediğine göre elle tutulur bir şey yapmamış...
    Üzgünüm…
    Biraz yüzüne vurmak gibi oldu ama seni sevmiyor.
    Sen onun hayatında yoksun. En azından olmak istediğin anlamda yoksun. Onun ihtiyacı olduğu anlamda varsındır belki, bilemiyorum.
    Ama sen onun hayatının merkezi değilsin. Ve yine üzgünüm: değil merkez olmak, kenarında bile değilsin bence…
    Bırak…
    Vazgeç…
    Kimseye kendini sevdirmek zorunda değilsin…
    Seni sevecek olan insan zaten sever… Sen önünde, arkasında koşmasan da sever ama sen önce kendini sev…
    Hadi yarından itibaren yeni bir hayata başla…
    Bitir… Ya dalga geçmek gibi olacak ama aslında bitireceğin bir şey de yok. Sadece senin ilişki sandığın bir durum var ortada, o kadar… Onu da bitirdiğinden zaten kimsenin haberi olmayacak…
    Kendine sahip çık şu andan itibaren…
    Çaba olmadan, emek olmadan, neşe olmadan, fedakârlık olmadan sevginin olmayacağını anla…
    SEVİLMİYORSUN, KABUL ET!!!
    Hadi bırak artık… Hem kendini hem de onu azat et bu saçmalıktan…
    Güzel bir güne başla yarın…
    Elbette üzüleceksin, ağlayacaksın ama sen zaten ağlıyorsun sürekli. Belki gözyaşın akmıyor ama ağlıyorsun. Yüreğin hep acıyor. Senin ne hakkın var yüreğini bu kadar acıtmaya?
    Acıtma artık kendi canını… 

    Sal, gitsin!