Tüm hücrelerimle mutlu olmak isterken, tüm hücrelerimle mutsuz oldum. Der gibiydi kitap( depresyona kolay girenlere tavsiye edeceğimi zannetmiyorum). İçerde fırtınalar kopuyor ve bunun sancıları seziliyor.
Çaresizlik, umutsuzluk.
Savaş meydanında aldığı darbelerle zar zor yürümeye çalışan ve çektiği acıları dışa yansıtamama sonucunda kıvranışlar... Bilemiyorum..
Yaşamak için ümit gerekli.
Herkes yıkılmaya çok meyilli.
En ufak darbelere dayanacak gücü yok çoğusunun.
Bir ışık yakmak gerekli, bize ışık gerek.