Kan Kalesi
Elbet bir hinlik vardır seni sevişimde
ey kanıma çakıllar karıştıran isyan
saçlarıma bin küsür yalnızlığı takıp girdiğim şehre
Bu geçmişi ansımak. Boyuna bir devram, eskinin aynı, sanki eski, herhangi bir günü yaşarmış gibi. .. Beni bunaltan biraz da bu aynılık.
Ferit Edgü’nün şahsına münhasır kelimesi: ansımak
Bilinmez nedendir bu satırları yazan, bu çığlığı bir zamanlar (şimdi artık ansıyamadığı bir devirde, ansıyamadığı bir yerde) duyduğunu ansımıştı.
Kaç kere ölmemişiz, kaç kere sormamışız, bu kaçıncı dalgınlığım
Yani kaç sesli bir evrende kaç kere yalnız
Ne ölmek, ne ansımak! sadece yaşamakla
Tam öyle gibi... Demeyin: eh, biraz yorulsak da
Demeyin, sakın haa, yok şu kadarcık bir şey insanın sonsuzunda
Şu kadarcık bir şey - öyleyse... yani biz şimdi ne yapsak acaba
Biz şimdi ne yapsak, biz şimdi ne yapsak, biz işte biraz bilmiyoruz ya
Diyoruz: yaşasak çıkmazları, sevişsek olmıyanlarla.
Kan KalesiAlıntı
urlarım yoktu, suçum yoktu,
beyaz kuşlar kalkardı, anamın hırkasından
şehre karışmayan bir dehliz değildim
sevinçle kovalıyordum kendimi
bunları ansımak başımı döndürüyor bazan
elbet bir hinlik vardır seni sevişimde
ey kanıma çakıllar karıştıran isyan.