Dear Reader

Dear Reader
@archileso
All my flowers grew back as thorns İnstagram: archileso
"Öksüz mü? İnsanın ninesi ölünce böyle denir mi? Pek emin değilim. Belki de nineler ve dedeler, kayıpları adlandırmaya değmeyecek aksesuarlar olarak görülüyorlardır. İnsan dedesinden ve ninesinden, ne öksüz, ne yetim, ne de dul kalır. Onları uzun yolun bir yerinde doğallıkla, dalgınlıkla, sanki bir şemsiye unutur gibi bırakırız.."
"İç dünyam düzenli değildi, bu yüzden içimde kaynayan karışıklığı dış dünyada görmek beni rahatsız ediyordu."
Alıntı
Sen çocukken birlikte mutluyduk. Neşeli bir çocuktun ve bu neşenin içinde yüzeysel, hesaplı bir şey yoktu. Bu neşenin ardında bir kırıklık pusuda yatardı ve sen kahkahalardan sessizliğe şaşılacak bir kolaylıkla geçerdin. "Ne var, ne düşünüyorsun?" diye sorunca, sanki ikindi kahvaltısından söz eder gibi doğallıkla yanıtlanırdın: "Acaba gökyüzünün sonu var mı, yoksa sonsuza dek uzanıyor mu?" Böyle olmaktan gurur duyardın, duyarlılığın benimkine benziyordu. Kendimi senden büyük ya da uzak değil de seninle suç ortağı gibi hissediyordum. Sanıyordum ki, inanmak istiyordum ki, bu hep böyle sürecektir. Ne yazık ki sabun köpüklerine takılıp havalarda uçmuyoruz mutluluk içerisinde; yaşamlarımızda hep bir önce ve sonra var ve bu önce ile sonra, bir av üzerine atılan ağ gibi konuyor üzerimize.
Alıntı
"Küçük Prensin tilkisini nasıl evcilleştirdiğini hatırla."
Alıntı
Dünya bir kadının aşkının onları yerle bir ettiğine inanan şairlerle doluydu.