Nill
@arednill
ANHEDONİ: Bu sözü bilirmisin? Haz yitimi. Hissizlik. İşte bir süredir bende böyleydim. Depresyonu yaşamıştım ama bu farklı bir şeydi. Depresyon kadar yoğun değildi. Yalnızca bir yoksunluk haliydi. Sadece vardım. Midemi doldurmak için yiyordum. Müzik benim için şekil verilmiş gürültüden ibaretti. Bense yalnızca, nasıl desem ,oradaydım.
Bazen bize sihir gibi görünen şey,yaşamın henüz anlayamadığımız bir parçasıdır
Sana veda etmekten korkuyordum. Dünya da artık olmadığını kabul etmek, sanki teslim olmak gibiydi. Bıraktığın yerde sadece boşluk ve kederli kalacak diye endişeleniyordum. Ama bu sefer soyang-ti ‘ye giderek öğrendim ki orası hala seninle dolu. Birlikte duyduğumuz dalga sesine benzeyenrüzgar sesleri,güneşin altında biriktirdiğimiz anılar hala orada. Zaman orada durmuş ve istediğimiz zaman tekrar tekrar yaşanabilir durumda
İnsanın kendisinin çok sevilen kusurlu bir varlık olduğunu fark etmesi ve başkalarınında aynı şekilde sevgiyle dolu kusurlu varlıklar olduğunu kabul etmesi önemliydi. Kışın ne soğuk günlerinde ayakları ısıtacak bir sıcaklık,başkalarımın eleştirilerine dayanacak bir cesaret ,art arda gelen başarısızlık ve reddedilmeye katlanabilecek sabır ancak hayatınız boyunca birileri tarafından sevilmiş olmanın bir işaretiydi.