tanrının elleri özenle süslemiş sokakları , elem içinde yürüken bile sanatına hayran kalıyordum.Gökyüzünden üstüme yaşama tutunma arzusu serpiliyor tanrı benim bile affımın mümkün olduğu çok eski bir kitapta bildiriyordu.
üzerime çöken buhran ve gafleti tarif ederken dilim sürçmüyor fakat gözlerim sisli görüyordu.Dünya ile arama zihnimde bir mahalle girmiş , yüksek duvarlardan ancak yaşamın sesi sızıyor duyduklarımla yetiniyordum