Reklam
insan kaderin sokaklarında yürüdüğünü , sert bir duvar önünde elleri başında çökmeden anlamıyormuş.Elimde bir avuç kağıt , latinceden bozma zırvalar yine en başta bulunca anladım.
O yolu geride bıraktığıma emindim ama şimdi papucum bile beş sene evvelin papucuydu.Bu son olur sanmıştım ahir zaman zamanında ama ne başlangıçtı nede sondu.
Vur şanlı silahınla gönül mülkü düzelsin;
Sen öldürüyorken de vururken de güzelsin!
Reklam