Kierkegaard 22 yaşında serkeş bir yaşam sürerken günlüğüne şu cümleleri yazıyor:
"Gerçekten ihtiyacım olan şey, bilmem gerekenler değil, ne yapmam gerektiği konusunda netleşmek. Yazgımı anlamam gerekiyor, tanrısallığın özünde benim ne yapmamı istediğini görmem gerek; benim için tek olan hakikati bulmam, uğrunda yaşayıp öleceğim fikri bulmam gerek."