İnsan... Okudukça bilgi, yaşadıkça deneyim ve düşündükçe de yeni metotlar edinir ve böylece VAR olabilir... Eğer yazarsa işte o zaman SONSUZ olabilir...
Okumuyoruz, okumadığımızı hepimiz çok iyi biliyoruz. Hep de konuşuyoruz ve okumadığımız konusunda koro halinde şikayet ediyoruz.
....
....
....
Epey kolay bir çaba ile, 1,5 ayda aldığım sonuçtan çok çok daha kötü sayılara rağmen şaşırtıcı sonuçlar elde ettiğimizi gördüm.
1 yılda okuma oranımız yaptığım hesaplamalara göre 3,5 katına çıkıyordu. Bu kadar az bir emek ile bu büyük başarının bu kadar kolay elde edilmesi çok ilginçti.
...
...
armanberra.medium.com/kitap-okuyan-bi...
İki dost yolda birbirlerine birbirlerini ne kadar çok sevdiklerini anlata anlata gidiyormuş. Birinin ayağına bir taş takılacakmış ki diğeri hemen taşı ayağı ile uzaklaştırmış ve gördün mü ben seni daha çok seviyorum demiş. Az ileride diğer dostunun önüne daha büyük taş çıkmış. Dostu hemen taşı uzaklaştırmış ve taş büyük olunca onu daha da çok sevdiğini gösterdiğini belli etmiş. Az ileride iki ağaç birinin arkasına saklanmış pitbull köpeği bir anda karşılarına çıkmış. Gözgöze gelmişler, can havliyle diğer ağaca tırmanmış büyük taşı önünden alan dost, diğerine yer kalmamış. Yerde kalan dost gözlerini kapatıp kaderine razı olmuş. Ortam sessizleşmiş ve gözlerini açmış. Dostu utancından kıpkırmızıymış, dönmüş bir de köpeğe bakmış ki ne görsün. Köpek zincire bağlı ve diğer ağaca yetişemiyor...
Kendinden çok fazla ağırlıkta yiyecek taşıyan karıncaya sordum neden bu kadar büyük yük taşırsın diye, duymadı bile elinde taşıdığı yükle yoluna devam etti. Tekrar sordum neden böyle çalışırsın bu kadar diye... Bu sefer duydu ama aldırış etmedi yoluna devam etti... Tekrar sormadım, yoluna devam etti yürüdü yürüdü ömrü boyunca bitiremeyeceği kadar çok yiyeceğe tam yetişmek üzereyken yüreği dayanmamıştı... Siyah gözleri ise halen açıktı ve yiyecek yığınına bakıyordu...