"Ah, kelebek! Eğleniyor, var olduğu bu hayatta sanki arzu ettiği başka hiçbir şey yokmuşçasına.
...
Gelecek yaşamımızda kırdaki kelebekler olarak doğacak olursak, işte o zaman mutlu olabiliriz birlikte bir ihtimal!"
"Şimdi genç prens mücevher gibi parlayan kızı takip ediyor yakından yakından,
Dökülen gözyaşları güzel kızın tüm giysisini ıslatıyor.
Ama yüce lord ona tutulmuş bir kere-denizler kadar derin arzusu.
Böylece bir ben kaldım perişan-bir ben kaldım avare."
"Evrenin her köşesine beraber gidebileceğim bir kişi bile yok mu?.. Böylesine güzel, böylesine sakin bir yerdeyken neden hâlâ mutlu olamıyorum? Kendimi neden bu kadar yalnız hissediyorum?"