ben hayata değil ölüme inandım. “hayat yok ama ölüm var!” dedim kendime. ve boşalmanın, seks ne kadar uzun sürerse o kadar zevkli olacağını düşünerek, hayat ne kadar sürerse ölümün de o kadar muhteşem olacağına inandım. ve elimden geldiğince hayatla sevişmemi uzatmaya çalışıyorum. tek kurtuluşum bu.
tesadüf seni önüne çıkarmasaydı, gene aynı şekilde fakat her şeyden habersiz, yaşayıp gidecektim. sen bana, dünyada başka türlü bir hayatın da mevcut olduğunu, benim de bir ruhum bulunduğunu öğrettin.