Aysel Peltek
@aselpltk
İnsanların kanatları yok insanların kanatları yüreklerinde. Kırmızının büyüsüne, mucizelere gülümsemelerin herşeye iyi geldiğine inanıyorum.
Radyoloji teknikeri
Üniversite
İstanbul
18 Ağustos
158 okur puanı
Aralık 2018 tarihinde katıldı
Bir bedende bir çok ruh nasıl yaşar, merak ediyorsanız okuyun. Çelişkiler içinde bir hayat, yapmak istenilen ama yapılanlar arasında ki fark insanın elinde olmadan nasıl dayatılmış hayatlar yaşadığını gözlerimizin önüne seriyor. Ben kaçıncı HİKMET'im bilemiyorum. Hayatımızın her anında farklı bir benlik hüküm sürüyor belki de kahramanın soyadı bu yüzünden BENOL'dur. Dene, yaşa ve hangi ben olduğunu bul demek istiyordur belki de, buda benim düşüncem. En çok etkilendiğim de anlatmak isteyip kendimizi bitirdiğimiz konuların sonunda anlaşılamayacağımız korkusuna kapılıp sonra da anlatmak istemediğimizi farkedip susmak, bu içsel hengamenin sonucunda bir varlığı yokken bile var edip kendine dert ortağı etmek ucunda illaki ölüm olan bir hayatı yaşanır hale getirme çabası. Bazıları hayatta kalmak için çok çabalıyor lakin sadece nefes alıp vermenin yaşadığımızı göstermediğini birşeyler yapmak gerekliliğini farkında olmamızı söylüyor bu kitap. İyiki yazmışsın Oğuzcum ATAY.
Bu dünya hassas kalpler için cehennemdir sözünün hayat bulmuş hali bu kitap. Beni çok etkiledi özelliklede okurken hep şunu düşündüm bir insanla arkadaşsınız ama ne kadar yakın olduğunuzu o öldükten sonra farkediyor hayatınızı ona adıyor kendi kendinize yeni varlıklar yaratıp kendinizi onu anlamaya adıyorsunuz Turgutçuğum ÖZBEN. Okurken bir Selim IŞIK oluyorsunuz bir Turgut. İnsan tüm çelimsizlikleri ile tutunmaya çalışıp aynı anda diğerlerinin de hayata tutunma çabalarını içselleştirip yolun sonunda tutanamayacağına kanaat getiriyor, ve siz sorgulamaya başlıyorsunuz neye tutunuyor neye tutamıyoruz. Sonuç kendiniz için önemli ama amaçları bilmek lazım. Tüm TUTUTANAMAYANLAR'a saygıyla.
Bu oyunlardan usandım, dedi Bilge. Gerçek biri olmak istiyorum senin için. Yaşadığımı anlamanı, odada dolaştığım sırada beni görmeni, bir takım dertlerim olabileceğini hissetmeni istiyorum. Bana bakmanı istiyorum. Oysa sen, yalnız kafandaki lerle ilgilisin.
'Bizi bir de bu acımak mahvediyor albayım', dedim. Başkalarına acımakla başlayan Bu tehlikeli Duygu, her zaman kendimize acımakla son buluyor. Kendimize acımaktan, başka işlere zaman kalmıyor. Acımak, ancak soyut bir düşünce olabilir.