Kişi esas tek başınayken en kalabalık olur, öteki türlü herkese benzeyen bir tektir İnsan dediğin. İnsanların bir hedefe ihtiyacı vardı, benim ise hedefimde bir enliğe... Düşündüm.
Dırıltılar, vırıltılar, dedikodudan ibaret uğultular, ucuz oğlanlar ya da yok kadınlar... Alışmalıydım bunlara Çünkü birileri yüzüme gülerken enseme çemkiriyordu Ve bu bitmiyordu, bitmeyecekti de.
Gel gör ki en saçma sapan kapılar bile açıldığında kimsenin engel olamadığı bir ışık sızar içeri.Bu, aslında güneşin marifetidir de İnsan kendinden sayar bu değeri. O halde ince de olsa bir ışık varsa şayet, az ileride bir güneş de vardır elbet.