Kaybettiklerimizin ardından
Döndük yeniden yaşamaya
Uyuduk uyandık sürdü yine ekmek kavgamız
Kimi zaman ıslandık sokaklarda
Kimi zaman soğudu ter sırtımızda
Yürüdük bir yolda adına hayat dedikleri
Yazılanı belli de bizim bilmediğimiz
Kahkaha atanlardan çaldık bir nebze tebessümü
Bölüştük bir sofrada ekmek gibi aş gibi
Tek göz oda da dizildik bir yatağa abi kardeş
Kör olsa da talihin gözü sıcaktı yüreklerimiz
Ekmeğin en ucunu yemek içindi kavgalarımız
Duvardaki bir yazı oldu bazen umudumuz
Kimi zaman sokaklarda haykırılan nağmeler
Karanlık aydınlık fark etmiyordu bizlere
Çıkınca sıcak bir çorba parası
Dönüyorduk o tek göz odanın içine
Kaynadıkça aşımız kaynıyordu da sevgimiz
Hayallerle koyuyorduk başımızı yastığa
Ve hayallerle uyanıyorduk o yeni sabahlara