“Hiç kimse seni acından korumayacak. Onu ağlayarak uzağa fırlatamazsın, yiyerek veya aç kalarak yok edemezsin, yürüyerek uzaklaşamazsın, yumruklayarak alt edemezsin, hatta terapiyle bile uçurup gönderemezsin.
O acı sadece oradadır ve sen ondan sağ çıkmak zorundasın. Ona katlanmak zorundasın. Onu yaşayıp atlatmak, onu sevmek, yola devam etmek, onun sayesinde daha iyi birine dönüşmek ve kendi iyileşme arzunla inşa edilen o köprüden geçerek, en güzel, en mutlu hayallerinin yönüne doğru alabildiğine koşmak zorundasın.
Olur da görüşemezsek,
Ölür de söyleyemezsek,
Ben seni çok sevdim,
Beni unut bunu unutma.
Can Yücel
