“…Nasıl oldu da bu kadar görgüsüz, bilgisiz, kimi vakit davranışlarında bile o kadar kaba olan benim gibi bir insan onun yüreğine aşk ateşini saldı?"
Aşk, bir çabanın sonucu olamaz, başımıza gelir ancak.
Reklam
Aşk, yürekle dil arasında ince bir çizgi. Yalnız yürekle yaşamak yetmiyor, ancak dile dökülünce karşıdaki için anlam kazanıyor.
Kışlada ölü aşk diye bir şey olamaz. Hatta hele akşamları neredeyse tek canlı yaşar burada:Geçmiş.
Bazen öyle anlar oluyor ki birbirini sevenler için mesafe diye bir şey olmadığını anlıyorum.
Kışla da zaten. Herkes bütün dizi seyircileri. Gizli aşk mektubu yazarıydı bir şekilde. Mecburen ne yapabilirlerdi ki başka. Bir hayatta kalma biçimiydi, bu çok aşık oldukları için değildi. Hayır, insan bir taş bulup ona aşık olabilirdi, burada ruhen hayatta kalma içgüdüsünün doğal bir sonucuydu. Bu oldukça normal bir şeydi yani.
Reklam
Reklam