Ah, o nehri açmak acıtıyor. Acı hem keskin hem donuk, gözlerinize perdeler iniyor, burnunuzdan yoğun nefesler çıkıyor.
Lanet bir şekilde acıyor, çok acıyor. Ama kan geldiğinde, her şey daha sıcak ve sakin.
Kesiyorum çünkü başa çıkamıyorum. Bu kadar basit. Dünya bir okyanus olur, okyanus beni yıkayıp geçer, sular kalbimi boğar, paniğim gezegenler kadar büyük hale gelir. Serbest kalmam gerek, kendimi dünyanın beni incitebileceğinden daha fazlada incitmem gerek; kendimi ancak o zaman rahatlatabilirim.