Kar yağar. Gömene kadar. Yağmur yağar, boğana kadar. Rüzgar eser, ayaklarını yerden kesip savurana kadar. Dinlesen dünyayı, duyacaksın: İnsanoğlu insan siktir git buradan! Ama inat edersin. Yaşayacaksın.
‘’Yeter!’’ dedi adam. ‘’Zaten yeterince düşmanımız var. Dışarıda yüzleşmemiz gereken daha kötü şeyler var!’’ Celaena yavaşça adama doğru döndü; yüzü kan içindeydi ve gözleri parlıyordu. ‘’ Hayır, yok,’’ dedi. ‘’Çünkü ben şu an buradayım.’’