Sevinç, kendini yenmiş insanların doğal bir coşkusudur. Bu insanlar kendilerine hakim olmayı öğrenmişlerdir. Başkalarına değil, kendilerine hakim olmayı, kendi kendilerinin efendisi olmayı öğrenmişlerdir.
Zaman bir illüzyon değil mi? Onu kim görmüş? Burada büyük bir ikiyüzlülük var, çünkü hem görmediğiniz şeye inanmayı reddediyor, hem de tümüyle zamana tapınıyor ve onun esiri oluyorsunuz.