asude
@asudecinkir
tıp fakültesi
5 okur puanı
Ekim 2015 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
dili cok yalin ve akici, ishiguro kitaplarinin akici olup kaliteli hissettirmesi konusunda cok basarili. konusunu gercekten cok ilginc buldum ve kitabin sonuna kadar okuyucunun meraki diri kaliyor.
oz farkindaliga yonelik dusuncelerle doluyken zihnim okumak epey hos cunku ishiguro gercekten kendinin ve hislerinin farkinda olmayan karakterler yaratmis. yaslarina bakarak ve hayatlarinda iradenin kime ait oldugu sorgusuyla bu gorus yumusatilabilir ama yine de bi tik boyle. sorgulamiyor degiller ama; hayattaki konumlarini, beklentilerini kimi zaman sorguluyorlar da. yine de buyume caglarinda konumlari zihinleri oturmamis, kendilerini kandirmaya yonelebiliyorlar. bence.
sonunda bogazima bi yumru oturdu, karakterlerle birlikte hislerini ben de hissettim.
kitapta pek cok sey o kadar insani ki. dunya hep adaletsiz, distopik eserlerde de su anda da. gecmiste de boyleydi ve gelecekte de boyle olacak gibi. insanoglunun bencilligi nelere kadir.
insanlari net olarak sinirlandirmak zor oldugundan ve kosullara gore endiseler/tavirlar cok farklilik gostereceginden basta on yargilarim vardi ama kitap nesnel bir bicimde gercekten baglanmalar ve bu baglanmalardan kaynaklanan iliskilerdeki yaklasimlara yonelik arastirmalari ve cikarimlari sunuyor.
kitapla okuyucu arasinda icindeki gorus soran ve cikarima iten bolumler sebebiyle interaktif bi iliski olusuyor.
ben sans verilmesi gerektigini dusunuyorum cunku hepimizin bildigi gibi insan sosyal bir varlik ve kurdugumuz baglar, bizim icin kiymetsiz sandigimiz anlarda bile, cok kiymetli; kisiligimizi de hayatimiza bakisimizi da etkiliyor. oturup kendi uzerimden dusunup cikarim yapmak ve cevremi de degerlendirip daha iyi anlamaya calismak hostu.
su an cikip otobuse binsem yanima karakterler herhangi biri denk gelip oturabilir, hepsi bu ulkenin toplumundan; suclusundan ilkokul cocuguna, iftira atilmisindan zulme ugrayanina. cok begendim yazarin yolcularin dusuncelerini benzesecek sekilde siralamasini ve sonda patlak veren olayin gidisatini. gercekci bir sekilde aynalik etmis ulkedeki kosullara ve hayatlara asli tohumcu. yabanci gelen, duymadigimiz, sahit olmadigimiz hicbir olay, hayat, en kotusu dusunce okumuyoruz.
prensip, ilke, nezaket.. neyi tercih ediyorsan birtakım başka şeylerden de feragat ediyorsun.
stevens'ın aklına geldikçe anılarından bahsetmesi gibi benim de aklıma kitaptan bazı olaylar geldikçe içim bir hoş oluyor. dili, olay örgüsü, barındırdığı karakterleri.. ben çok severek okudum, sonundaysa tüylerim diken diken oldu.
