asviserote
@asviserote
"aklın bedbinliği, iradenin nikbinliği."
10 okur puanı
Mayıs 2025 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
hayli yıpratıcı bir kitaptı, hele ikinci yarısı. bitmek bilmedi resmen. ilkin karakterlere aşina olmak has bir tecrübeydi, yalan yok, onların mayalarına değgin hadiselerin cereyan etmesi de bir bakıma cezbediciydi; ama kısa bir sürede kendi karikatürlerine dönüşmeleri kaçınılmaz oldu elbet. kitapta hayret uyandırıcı hiçbir şey yoktu, okurken ne tasarladıysam o gerçekleşti. biraz daha kısa olsaydı çok daha iyi olurdu diye mütalaa etmeden alamadım kendimi.
not: kitabı gelibolu'daki bir sahaftan satın aldım.
gérard de nerval'in "sylvie - dizeler" adlı eserine değgin "pek benlik değil bu üslup" şeklinde bir tasrih yapmıştım, bunun altında yatanın ne olduğuna değgin kati mülahazaya işte bu kitabı okuduktan sonra vakıf oldum: marazlı bir zihnin ürünlerini halis bulmaktan ziyade bundan ölümüne ikrah ediyorum, buna elbette anlamsızca methiyelere nail olması da katkı sağlıyor. bu kitabın bir edebi değeri yok, bundan tamamen mahrum, baştan sona münasebetsiz saçma sözlerden oluşuyor. ayrıca ne kadar sevmediğim şair varsa kendisini ilah belirlemiş ve ondan apardıklarını "şiir" diye vaktiyle yutturmuş cemiyete, yazık...
gérard de nerval garip bir yazar, hem de her yönüyle. gerçeküstücü olmadığı halde ilk gerçeküstücü kabul edilen birisi gibi bir şey dersem ihtimal ki yan basmış olmam, bu benim dediğim için olan değil de zaten kendinde bir şey. fevkalade maharetinin ve zıvanasızlığının tesirleri yazılarına bayağı bir aksetmiş. kitap mazinin görüsü keyfiyetinde, pek benlik değil bu üslup; ama hoş vakit geçirdim.
yorgun eşeğin çüş canına minnet derler ya hani aynı hesapla kitap beni her şeyiyle bitkin düşürdüğü için bol bol ara vererek, terimi soğutarak okudum; çünkü bir yanıyla otobiyografi temsiline soyunmasından doğan tahkiyenin biteviyeleşmesi (emsal olarak daimi işe girmesi ve bir süre sonra çıkması, bunun da kitap boyunca takribi her bölümde tekrarlanması gibi) beni sıkan esas şey oldu. ihtimal ki serinin ilk kitabını okusaydım ve bu kitabı okumaya ondan sonra geçseydim daha iyi olabilirdi, bu konudaki açık yürekli otokritiğim bu olabilir; ama nedense hiç böyle olmayacağını düşünüyorum bir yandan, benlik değilmiş demek.
kitabı ilk sayfasından itibaren olmak üzere son sayfasına dek tırnaklarımı kemirerek okudum. oportünist ve revizyonist karakterler başta olmak üzere maske takan tüm taklit sosyalist karakterler yüzünden kitabın sonunu getirene kadar imanım gevredi. dahası hiçbirinin ipliğinin pazara çıkmaması da cabası oldu, bu topraklarda hep de böyle olmaz mı zaten? kitaba değgin tek eleştirim olay örgüsünün tek bir şeyi tevsik etmek maksadıyla (ki bu paragözlü olma durumudur) itinasız kalması oldu.
