Undomiell
@asya132
“Ah, benim bildiklerimi herkes bilebilir.
Bana özgü olansa yalnızca yüreğim.”
Türkçe Öğretmeni
370 okur puanı
Temmuz 2022 tarihinde katıldı
3/10
2025 60. kitabı
Öncelikle bu kitabın ismi çok ilgimi çekmişti. Kitabın çocuklara ve eğitime dair faydalı bir şeyler sunabileceğini varsayarak okumak istedim. Ancak kitap tam bir hayal kırıklığı. Çocukları çiçeklere benzetmesi hoş bir yaklaşım fakat bazı benzetmeler biraz zorlama olmuş. Kitabın eğitim için verdiği tavsiyelerin çoğu gerçeklikten uzak, günümüz Türkiye’sinde okullarda yapılması çok zor. Bazı konularda öğretmenleri suçlamış, çok az bir kısmına katılıyorum ama büyük oranda öğretmenlerin de günümüzde artık pek çok konuda elinin kolunun bağlı olduğunu unutmuş sanırım. Üstelik kendisi de bir öğretmenmiş, bu özellikle şaşırtıcı. Sistemden bu kadar uzak olması ilginç. Ayrıca betimlemeler çok fazlaydı ve akıcılık pek sağlanamamış, edebi yönden biraz zayıf. İnce bir kitap olmasına rağmen okumakta zorlandım.
Reklam
8/10
2025 42. kitabı
Charlie miydi engelli olan yoksa asıl engel çevresindeki insanların kalbinde miydi?
Kitabı okurken zihnimde dönüp durdu bu soru. Son zamanlarda okuduğum en etkileyici kitaptı. Charlie unutulması zor bir karakter, hatta unutulmaması gereken bir karakter…
3/10
2024 11. kitabı
Öncelikle polisiye türünü çok severek okuyan bir okuyucu olarak okuduğum en sıkıcı polisiye romandı diyebilirim. Yazar polisiye adı altında bizlere tarih kitabı okutmak istemiş sanırım. Ortada bir cinayet ve bunu araştıran bir polisimiz var. Ancak cinayet çözmek yerine sürekli tarihi bilgiler veriliyor. Yazar cinayeti ve tarihi harmanlamak istemiş ama bunu dengeli bir şekilde yapamamış ve çok fazla tarihi bilgilere gömülüp işin cinayet çözme boyutuna çok az yer vermiş. Bir yerden sonra ne isimleri ne tarihleri ne de geçmişte yaşanan olayları takip edebildim. Zaten aklınızda tutamayacağınız kadar çok isim geçmeye başlıyor. Bu da hem kurguyu zayıflatmış hem de kitabı sıkıcı hale getirmiş. Kitapta kendini çok fazla tekrar eden bazı detaylar yine kitabın bir diğer eksisi. Örneğin polisimizin sürekli sigara içmesi. Neredeyse sayfa başı sigara içti.
Bir diğer rahatsız edici şey ise yazarın sürekli Dan Brown kitaplarını taşlaması. Ama ilginç olan şu ki kendisi de onun kitaplarına benzer bir kitap yazmaya çalışmış. Fakat başaramamış. Dan Brown, kitaplarında tarihi bilgiyi ve kurguyu güzel bir şekilde harmanlarken bu kitap onun kötü bir taklidi gibi olmuş.
Ne yazık ki Mazzanti’nin bu kitabı okuduğum en sıkıcı polisiye romanı olarak kitaplığımda yerini aldı.
MUHTEŞEM BİR KURGU·448 syf.·Edebiyat
10/10
2024 12. kitabı
Her zamanki gibi inanılmaz bir kurgu. Tim Weaver polisiye/gerilim türünde en severek okuduğum yazarlardan. Gecenin Gözleri, yazarın okuduğum yedinci kitabı. Olaylar yine ana karakterimiz David Raker üzerinden anlatılıyor. Yani bu bir seri ama tek tek de okunabilecek bir seri ve her kitapta başka bir olay anlatılıyor. Bu kitapta da dedektifimiz David Raker, yine kayıp birini bulmaya çalışıyor. Lynda Korin adında bir kadın on aydır kayıptır ve polis hiçbir şey bulamamıştır. Kadın bir sahil kasabasına gitmiştir ancak aracıyla girdiği park yerine ait kamera kayıtlarında kadının girişi varken çıkışına dair hiçbir şey yoktur. Kadın bir anda yok olmuştur sanki. Peki Lynda birileri tarafından mı kaçırıldı yoksa kendi isteğiyle mi ortadan kayboldu? Eğer öyleyse neden?
David olayı araştırdıkça inanılmaz şeyler oluyor ve kitap ilerledikçe heyecan unsuru daha da artıyor. Kurgusu gerçekten çok ama çok iyiydi. Yazarın her kitabında bunu başarabilmesi, aynı karakter üzerinden yazmasına rağmen kendini tekrar etmemesi ve her seferinde etkileyici bir kurgu ile karşımıza çıkması takdir edilesi. Yazarın okuduğum yedi kitabının içinde sanırım bu ilk üçe girer. Konusu ve konunun işlenişi çok iyiydi. Bu türde yazıp da ortalığı çok fazla kan, vahşet veya sapıkça şeyler olmadan anlatabilen yazarlar benim için çok önemli. Çünkü genelde bu türde çok rahatsız edici sahne kullanmak sanki daha heyecan verici gibi bir yanılgı var. Ama bunu dozunda yaparak başaran yazarlar da var. Tim Weaver da o yazarlardan. Polisiye, macera, gerilim, dedektiflik tarzı romanları seviyorsanız kesinlikle şans vermeniz gereken bir kitap.
6/10
2024 5. kitabı
Anne Shirley macerasının hem dizisine hem de kitaplarına hayran olan biri olarak şunu söyleyebilirim ki bu kitap biraz hayal kırıklığı yarattı. Dili, akıcılığı, atmosferi her zamanki gibi çok güzeldi. Ama ana karakterimiz Anne bu kitapta bana biraz antipatik geldi. Özellikle kedili bölümde. Sırf kedi Anne’in peşini bırakmıyor diye ondan kurtulmak için onu ilaç vererek öldürmek istemesi inanılmazdı gerçekten. Sayfaya bu olanları o döneme göre değerlendirmesi ve yargılamaması için okuyucuya not düşülmüş ama ben yine de bunu hoş göremedim.
Bunun dışında Anne’in ilk iki kitaptaki o geniş hayal gücü ve gevezeliği yerine üniversitede yaşadığı olayları ve üniversite hayatını okumuş oldum. Gilbert ve Roy’a karşı tavrı ve yaptıkları hoşuma gitmedi. Ve en önemlisi ise kitabın çok az bir kısmının Green Geblas’ta geçiyor olması. Kitabı okurken evden uzakta yabancılık çekiyor gibi hissettim. Sanırım bu kitabı benim için özel kılan en önemli şeylerden biri Green Geblas ve orada yaşayan karakterler. Onlar olmadan başka bir kitap okuyorum gibi hissettim.
Özetle kitabı ilk iki kitap kadar sevemesem de
yine de okurken keyif aldım diyebilirim.
Reklam