Gün, yavaşça denize yaslanırken, gökyüzü renk değiştirmeye başlar. Turuncudan mora, sarıdan kızıla… Her ton, bir vedanın zarafeti gibidir. Deniz sessizdir ama boş değil; içinde günün tüm seslerini saklar. Dalgalar usulca kıyıya vurur, sanki gökyüzünün yorgunluğunu taşır gibi. Ne geçmişin yükü vardır burada, ne de geleceğin telaşı. Sadece an… Sadece o anın dinginliği.