Bazı anlar vardır,
insan kendini düzeltmek istemez.
Sadece dağılmak ister.
Kuralsız, hesapsız,
“ne hissediyorsam o” diye.
Bazen bir şarkı,
bazen gece açık bir pencere,
bazen de hiçbir sebep yokken gelen
hafif bir rahatlama…
İşte o anlar küçüktür
ama insanı hayatta tutar.