“Görünür göze bir yaprağı anın / Hezâran türlü kim imrene cânın
Onun bir yaprağında vardı her reng / Olur gören onu hayran hem deng
Hezâran türlü var yetmiş yemişler / Saâdet isleri andan yemişler
Üzüm incir enâr çok hurma / Kavun karpuz hıyâr armud u elma
Ki bir dalında bitmiş idi anın / Dahı envâ yemişleri cihânın
Dedim Cebrâil’e ben kim i kardaş / Bu ağaca ne derlerdi i yoldaş
Dedi Cibrîl bu tûbâ değil mi / Bunu bilenlere tûbâ değil mi
Bu ağacın bu dem yüz bin dalı var / Ki her bir dalı bu dünyâca ey yâr
Senin ümmetlerine veriser Hak / Bu ağacı eyit onlara mutlak.”
🌿