Çok acımasızdı. Klostrofobim arada tutuyor bununla iyice tetiklendi. Karakterlerin zihninden ve o fiziksel acıdan kaçacak hiçbir yeriniz yokmuş gibi. Bazı kitaplar sadece okunur bazısı ise yaşanır, evet kesinlikle en iyi bu şekilde ifade edebilirim. Yani okurken yaşadım, hissettim. Çok zalimceydi. Hiç acımamış King yazarken. 19 yaşındaki King, karakterlerini o yola çıkarırken onlara en ufak bir kaçış kapısı bile bırakmamış ve bence yaşın verdiği radikallik, ölümü çok çıplak ve soğuk bir şekilde işlemesini sağlamış. Filtresiz yazmış diyebiliriz hem de her konuda. Son olarak, durursan ölürsün gerçeğiyle yüzleşmek zorunda kalacağınız bir romandı. Mükemmeldi ama final rezaletti o ayrı. Neyse yapıcak bir şey yok. Güncelleme: sonu hakkında tekrar düşündüm bence bilerek bu şekilde bir son yazmış olabilir çünkü gerçekten çok acımasızdı,sıfır merhamet ve bize de merhamet göstermemiş. bu kadar..