"Kargalarla arkadaşlık kurmamalısın." demişti Kaz.
"Neden ki?" diye sormuştu Inej.
Kaz cevap vermek için başını masadan kaldırmış ama her ne söyleyecekse uçup gitmişti.
Inej yüzünü parlayan güneşe çevirmişti. Gözleri kapalıydı. Katran karası kirpikleri yanaklarına uzanıyordu. Limandan esen rüzgar, saçlarını havalandırmıştı. İşte o an Kaz tekrar çocukluğuna dönmüş, bu dünyada sihrin varlığına inanmıştı.
"Neden ki?" diye tekrarlamıştı Inej, gözleri hala kapalı.
Kaz aklına gelen ilk şeyi söylemişti. "Terbiyesizdirler."
"Sen de öylesin, Kaz." Inej gülmüştü.
•Kaz o sesi bir şişeye kapayıp her gece onunla sarhoş olabilseydi yapardı.•