Herkes bekliyor ki biri gelip onu düzeltsin, yola koysun. Herkes bekliyor ki biri gelip onu mutlu etsin. Maalesef böyle bir dünya yok.
Hâdiselere müspet tarafından bakmayı öğrenmedikçe, razı olmayı bilmeden her şeyden şikayet etmeyi bırakmadıkça, gelen kim olursa olsun biz saadeti yakalayamayız.
Zarifoğlu'nun deyimiyle biz kendi mutlu olma imkânımızı göremediğimiz müddetçe hiçbir fâni bize mutluluğu veremez.
Mutluluk ise bazen bir çocuğun tebessümünde, bazen bir yaraya merhem olmakta, bir eser ortaya koymakta, yağan yağmurda, yüzümüzü okşayan rüzgarda, bazen de bir kitabın sayfaları arasında...
İnsan kendi mutlu olma imkânını görebilmeli. Mutluluksa bizzat yaşadığımız hayatın içindedir.
🍃🕊