Ayşe Kaçmaz
@ayse_kacmaz
42 okur puanı
Kasım 2025 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Sizce acılar azalır mı, yoksa biz mi alışırız?Alıntı
Asthley Kesinlikle öyle. Acı aslında nesnel olarak hep aynı ağırlıkta duruyor ama biz ilk darbeden sonra bir nevi bağışıklık kazanıyoruz:)
Halledilecek ne çok acı var.
Değişen tek şey bizim olaylara yaklaşım tarzımız. Acı her zaman aynı keskinliktedir ve ilk günkü gibi acıtır. İnsan zamanla acıya alışmaz, sadece ölümün olduğu bu dünyada acının da kaçınılmaz olduğunu kabullenir. Yani sarsıntı geçmez, sadece biz fırtınanın ortasında ayakta durmayı öğreniriz.
Önceki 1 yanıtı göster
1 yanıtı göster
Sizce acılar azalır mı, yoksa biz mi alışırız?Alıntı
Halledilecek ne çok acı var.
Değişen tek şey bizim olaylara yaklaşım tarzımız. Acı her zaman aynı keskinliktedir ve ilk günkü gibi acıtır. İnsan zamanla acıya alışmaz, sadece ölümün olduğu bu dünyada acının da kaçınılmaz olduğunu kabullenir. Yani sarsıntı geçmez, sadece biz fırtınanın ortasında ayakta durmayı öğreniriz.
"Bazılarımız şiirlere, şarkılara, filmlere, kitaplara, tutunuyor. Sanırım artık insan tutunamıyor insana..."
Oğuz Atay
İnsanlardan çok kitaplara sığınmak geldi içimden çünkü onlar bırakıp gitmezler.
John Green
Aynı Yıldızın Altında
Sizce acı insanı güçlendirir mi?AlıntıAsthley Döngüyü kırmak harika bir hedef, fakat acı çoğunlukla davetsiz gelir ve bize bir seçim şansı bırakmaz. Benim asıl istemediğim şey, her seferinde daha büyük bir acı çekip, sonra sırf hayatta kalabilmek için daha da güçlü olmak zorunda kalmak. Döngüye girmediğim sürece kırmak için bir güce sahip olmam da gerekmeyecek sonuçta.
Yaşamak acı çekmektir ve hayatta kalmak acıda bir anlam bulmak demektir.
Acı çekip güçlenmek, sonra da o güçle daha büyük acılara göğüs germek... Bu, insanın kendi üzerine kurduğu trajik bir tuzaktır. Ben acıdan doğan bir gücü reddediyorum; çünkü dayanıklı olmak, sadece hayatın bize daha sert vurmasına izin vermektir.
Önceki 1 yanıtı göster
1 yanıtı göster
Sizce acı insanı güçlendirir mi?Alıntı
Yaşamak acı çekmektir ve hayatta kalmak acıda bir anlam bulmak demektir.
Acı çekip güçlenmek, sonra da o güçle daha büyük acılara göğüs germek... Bu, insanın kendi üzerine kurduğu trajik bir tuzaktır. Ben acıdan doğan bir gücü reddediyorum; çünkü dayanıklı olmak, sadece hayatın bize daha sert vurmasına izin vermektir.