İnsanlar tanıdım düşlerini tek celsede boşayan,ardına dahi bakmayan insanlar.
Duygularından kopabilen insanlar.
Belki acımasızca örselenmiş ruhunu,
Her kapıdan girdiğinde askıya asan ve orda can çekiştiren insanlar..
Göğsünde titrek bir kalp ile,
Yüzüne tebessümü kondurup susmuşsun..
Belki insanlar gözlerinde yüreğini göremeden tebessümüne takılıp,
kalbine bakmayı unutsunlar diye,kim bilir?!