Şair okumak istediklerini yazar
Âşık duymak istediklerini söyler
Öğretmen bildiklerini öğretir
Ve Kalp sevdikleri icin atar
Insan ne yazdigini yaşar ne yasadigini yazar
Gozyaslari kirpiklerini islatirken
Kalbi siyaha donerken
Insan yalnizca kaderini yaşar
Kederlere gömülür bir umut arar
Ve bomboş bir gunde mucizelere inanmakla kendini avutur.
İnsan yalnizca bir sözcüktür
Cennet ise affettigin her yerdir.
Kendini,aileni, sokaktaki taslari
Huzur gokyuzundedir
Bir kusun kanadinda
Insan bir sozcukse ruh bir cumledir
Ruh ve kalp birdir
Seni sen yapan sey bir sozcukten ibaret değildir...