Bir şeyin gerçekten bana uygun olup olmadığını bilmek için, yaptığım şeyi tek başıma düşünerek derinlemesine incelemeliyim.Hiç kimse benim yerime özgür olamaz,yani:hiç kimse beni kendim için seçim yapmaktan ve araştırmaktan alıkoyamaz. Küçükken,olgunlaşmamışken,yaşam ve gerçeklik hakkında çok az şey bilirken,boyun eğmek,rutin ve küçük kaprisler yeterlidir.Ama bunun nedeni,hala birine bağımlı oluşumuz,bizi koruyan birinin ellerinde oluşumuzdur.Sonra erişkin olmak gerekir,yani kendi yaşamımızı belli bir anlamda kurmamız,yalnızca başkalarının bizim için kurdukları yaşamı yaşamamamız gerekir.Doğal olarak,kendimizi tümüyle kuramayız,çünkü yalnız yaşamıyoruz,istediğimiz ya da istemediğimiz birçok şey kendini bize dayatıyor.Ama bize verdikleri öteki kuralllar,çevremizde bulduğumuz ya da icat ettiğimiz alışkanlıklar,bizi saran kaprisler arasında tek başımıza karar vermeyi öğrenmeliyiz.